Badania z dziećmi. Twórczość, czyli co? Wiedza dzieci na temat twórczości

Renata Pietruńko

Abstrakt


Celem mojej pracy jest zbadanie, jaką wiedzę mają dzieci siedmioletnie na temat twórczości. W artykule prezentuję ich wypowiedzi. Badania prowadzę w nurcie jakościowym, stosując metodę rozmowy w grupie. Z racji tego, że aktywność twórcza dziecka jest głównym bodźcem jego rozwoju, w pracy z najmłodszymi przywiązuję dużą wagę do tego, żeby ich działania były aktywne i twórcze. Wyniki przeze mnie badań pokazują wiedzę dziecka na temat twórczości. Zdaniem badanych twórczość to działanie człowieka – twórcy, którego efektem jest konkretny, pożyteczny produkt. Okazuje się, że dzieci proces twórczy, czyli tworzenie, ściśle wiążą z myśleniem. Badania pozwoliły ustalić, że widzą one siebie jako twórców. W rozmowie podkreślają, że tworzą codziennie w świetlicy, ale także w domu. Okazuje się, że lubią tworzyć i są kreatywne w swoich działaniach. Tekst składa się z trzech części. W pierwszej zawarłam rozważania na temat twórczości oraz twórczości dziecięcej. W drugiej opisuję metodologię i przebieg badań. Trzecia część, badawcza, zawiera analizę i interpretację wypowiedzi siedmiolatków na temat twórczości oraz wnioski.


Słowa kluczowe


twórczość; twórczość dziecięca; wiedza; dziecko; badania z dziećmi

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Dąbek A., Psychologiczne podstawy twórczej aktywności dziecka, Wydawnictwo WSP, Zielona Góra 1988.

Dyrda B., Teoretyczne podstawy twórczości, [w:] Rozwijanie twórczości i inteligencji emocjonalnej dzieci i młodzieży. Poradnik dla wychowawców i nauczycieli, red. B. Dyrda, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2004.

Gloton R., Clero C., Twórcza aktywność dziecka, WSiP, Warszawa 1986.

Kasprzak M., Potencjał rozwojowy dziecka w świetlicy działającej w środowisku lokalnym, Wydawnictwo Świętego Krzyża, Opole 2016.

Konarzewski K., Jak prowadzić badania oświatowe, WSiP, Kraków 2000.

Krzywoń D., Kraina Kreatywności. Sposoby przeciwdziałania rutynie w pracy z dziećmi poprzez ekspresję twórczą i artystyczną, Oficyna Wydawnicza Humanitas, Sosnowiec 2008.

Ligęza W., Co dzieci wiedzą o twórczości i tworzeniu? Rozwój reprezentacji poznawczej twórczości u dzieci od 4 do 10 lat, Wydawnictwo Petrus, Kraków 2017.

Nęcka E., Psychologia twórczości, GWP, Gdańsk 2001.

Popek S., Człowiek jako jednostka twórcza, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2001.

Popek S., Twórczość dzieci, [w]: Encyklopedia psychologii, red. W. Szewczuk, Fundacja „Innowacja”, Wyższa Szkoła Społeczno-Ekonomiczna, Warszawa 1998.

Przetacznik-Gierowska M., Twórczość dzieci, [w:] Psychologia rozwoju człowieka, red. M. Tyszkowa, PWN, Warszawa 1996.

Szmidt K.J., Pedagogika twórczości, GWP, Gdańsk 2007.

Szmidt K.J., Twórczość i pomoc w tworzeniu w perspektywie pedagogiki społecznej, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2001.

Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć. Sztuka. Piękno. Forma. Twórczość. Odtwórczość. Przeżycie estetyczne, PWN, Warszawa 1982.

Uszyńska-Jarmoc J., Od twórczości potencjalnej do autokreacji w szkole, Wydawnictwo Uniwersyteckie Trans Humana, Białystok 2007.

Uszyńska-Jarmoc J., Twórcza aktywność dziecka. Teoria – rzeczywistość – perspektywy rozwoju, Wydawnictwo Trans Humana, Białystok 2003.

Wadsworth B.J., Teoria Piageta. Poznawczy i emocjonalny rozwój mowy, WSiP, Warszawa 1998.

Zwiernik J., Podejście badawcze w poznaniu wiedzy dziecka, Wydawnictwo DSW, Wrocław 2015.




DOI: http://dx.doi.org/10.14632/eetp.2018.13.50.113

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.

ISSN 1896-2327
e-ISSN 2353-7787