Społeczno-kulturowe koncepcje Z. Wygotskiego i J. Brunera jako przykład podejścia, które zachęca do dialogu między nauczycielem a uczniami w środowisku edukacji elementarnej

Aneta Kamińska

Abstrakt


Obecny technologiczny, ekonomiczny i społeczny rozwój ma znaczący wpływ na proces nauczania i uczenia się. Pejzaż dzieciństwa i wczesnej edukacji również się zmienia. Niniejszy artykuł sugeruje, że ta transformacja może wpływać na relację dorosły – dziecko i sposób uczenia się dziecka. W dzisiejszych czasach dzieci mają szerszy dostęp do Internetu i innych mediów. Jednakże fakt, że mogą szybko uzyskać wiele informacji, nie gwarantuje, że będą potrafiły nimi skutecznie manipulować. Poza tym niektóre dzieci mogą mieć również pewne osobiste i społeczne trudności. Dlatego też społeczne tło systemu nauczania-uczenia się jest bardzo ważne. Ten artykuł proponuje przemyślenie roli uczniów i nauczycieli w procesie dydaktycznym i poszukiwanie najbardziej efektywnych pedagogicznych i psychologicznych koncepcji wspierających dialog między nauczycielem i uczniem i rozwój młodych uczących się. Niewątpliwie szczególny dobór koncepcji nauczania i uczenia się implikuje organizację procesu dydaktycznego oraz określa rolę uczniów w młodszym wieku szkolnym i nauczycieli. Społeczno-kulturowe teorie Z. Wygotskiego i J. Bruner przyczynią się do właściwego rozumienia dialogu i procesu nauczania-uczenia się. Twierdzenia tych modeli tworzą spójny teoretyczny fundament i punkt widzenia na to, jak uczniowie powinni uczyć się i jaką nauczyciele powinni stworzyć strukturę dydaktyczną w klasie, aby uzyskać własny styl uczenia się. Celem tej publikacji jest przedstawienie założeń teorii Z. Wygotskiego i J. Bruner dotyczących: dialogu, nauki i generowania informacji, konkretnych strategii nauczania i uczenia się, postrzegania roli uczniów w młodszym wieku szkolnym w tym procesie, znaczenia motywacji do budowania i realizacji zamiaru uczenia się. Modele społeczno-kulturowe, które charakteryzuje ten artykuł, stanowią przygotowanie nauczycieli do myślenia o konieczności budowania odpowiednich warunki do nauki i dialogu.


Słowa kluczowe


koncepcje społeczno-kulturowe; społeczno-kulturowy punktu widzenia; wspierające środowisko uczenia się; proces dydaktyczny; metody; strategie dydaktyczne; procedury dydaktyczne.

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Bruner J.S., Kultura edukacji, T. Brzostowska-Tereszkiewicz (transl.), Universitas, Cracow 2006.

Cameron L., Teaching languages to young learners, Cambridge University Press, Cambridge 2001.

Cohen L., A Guide to teaching practice, Routledge, London 2004.

Dembo M., Stosowana psychologia wychowawcza, E. Czerniawska, A. Matczak, Z. Toeplitz (transl.), WSiP, Warszawa 1997.

Filipiak E., O implikacjach edukacyjnych koncepcji L.S. Wygotskiego, „Edukacja. Studia, Badania, Innowacje”, 81(2003) 1.

Filipiak E., Rozwijanie zdolności uczenia się z Wygotskim i Brunerem w tle, GWP, Sopot 2012.

Fisher R., Uczymy, jak myśleć, (transl.) K. Kruszewski, WSiP, Warszawa 1999.

Mietzel G., Psychologia dla nauczycieli. Jak wykorzystać teorie psychologiczne w praktyce dydaktycznej, GWP, Gdańsk 2009.

Schaffer H.R., Psychologia dziecka, A. Wojciechowski (transl.), PWN, Warszawa 2005.

Vygotsky L.S., Problemy rozwoju wyższych funkcji psychicznych, [in:] L. S. Vygotsky, Wybrane prace psychologiczne, E. Fleszerowa, J. Fleszer (transl.), PWN, Warszawa 1971.

Vygotsky L., Educational Psychology, Taylor & Francis Group, Hard- cover 1997.

Vygotsky L., Mind in Society, Cambridge Mass: Harvard University Press, Harvard 1978.

Wood D., Jak dzieci uczą się i myślą. Społeczne konteksty rozwoju po- znawczego, R. Pawlik, A. Kowalcze - Pawlik (transl.), Wydawnictwo UJ, Cracow 2006.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.