Wschód spotyka Zachód, a później go oddaje: los „czystej literatury” w erze globalnej - Strecher, Matthew C. (Perspektywy Kultury, 2017)
W ramach zamysłu stworzenia nowoczesnej „podmiotu”, który zalud- ni odnowione w zachodnim stylu państwo, w okresie Meiji (1868-1912) literaci japońscy entuzjastycznie rozpoczęli odkrywanie swojego oso- bistego „ja”. Czerpiąc ze wzorca europejskiej powieści realistycznej, zdołali nie tylko wykreować współczesne shōsetsu, ale i równie nowy język, w którym powstawały takie powieści. Ich prace stały się znane jako junbungaku lub „czysta literatura”. Pisana dla, przez i o Japoń- czykach, junbungaku była odbierana jako ściśle japoński sposób wy- razu artystycznego.Ta tendencja zaczęła się zmieniać w 1979 r., wraz z debiutem współczesnego powieściopisarza Harukiego Murakamiego. Tworząc swój literacki krajobraz przy użyciu zachodnich modeli, Murakami odrzucił strukturę junbungaku („przez/dla/o Japończykach”), odkry- wając bardziej światowy podmiot, osadzony w hybrydowej koncepcji podmiotu ze Wschodu i Zachodu jednocześnie. Murakami najpierw spotkał „Zachód”, a następnie „oddał” go jako nową, hybrydową fik- cję, która porzuca spolaryzowane idee „Wschodu” i „Zachodu” i uka- zuje jako prawdziwie światowa forma literatury. Wyszydzane przez niektórych tradycjonalistów jako „śmierć junbungaku”, dzieło Mura- kamiego zostało jednocześnie ogłoszone odrodzeniem poważnej lite- ratury światowej.