https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/issue/feed Perspektywy Kultury 2020-10-05T00:48:23+02:00 dr Łukasz Burkiewicz lukasz.burkiewicz@ignatianum.edu.pl Open Journal Systems <p class="p1"><strong>Czasopismo naukowe Instytutu Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie.<br></strong>Kwartalnik poświęcony problemom badawczym, metodologicznym i dydaktycznym kulturoznawstwa, pismo recenzowane.</p> https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1598 Od Redakcji 2020-09-27T22:44:56+02:00 Leszek Zinkow leszekzi@interia.pl <p>Romantyzm, nazwany przez Alfreda de Musseta „chorobą wieku”, jest niesłychanie skomplikowanym paradygmatem kultury, a jego wielowątkowe dziedzictwo – „przeklęte i błogosławione” – inspiruje do ciągle nowych, nadal odkrywczych odczytań, naukowych badań, analizujących najrozmaitsze sensy epoki, będącej zarazem mentalną postawą, intelektualną formacją, artystycznym natchnieniem, dyskursem, sposobem odczytania i rozpoznawania świata.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1599 From the Editors 2020-09-27T22:56:09+02:00 Leszek Zinkow leszekzi@interia.pl <p>Romanticism, which Alfred de Musset called the “disease of the century,” was an incredibly complex cultural paradigm, and its multi-threaded legacy, “blessed and cursed” at the same time, has inspired ever new exploratory readings and scientific research analyzing all sorts of meanings of the era, which was also a mental attitude, an intellectual formation, an artistic inspiration, a discourse, and a way to read and see the world.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1601 Nie tylko ksiądz Marek – kapłani w Pamiątkach Soplicy Henryka Rzewuskiego 2020-10-04T21:36:13+02:00 Pelagia Bojko pbojko@ujk.edu.pl <p>Romantyczna gawęda szlachecka jest szczególnym gatunkiem literackim, odsłaniającym specyfikę polskiej kultury sarmackiej, w której religijność i poczucie wspólnoty budzą kontrowersje. Kapłaństwo jako czynnik integrujący społeczność sarmacką i kapłan jako postać należąca do tej społeczności, a zarazem pełniąca w niej funkcje mentora i przewodnika, to temat omawiany w artykule. Kwestia postrzegania kapłana i jego roli w środowisku okazuje się skomplikowana, jej omówienie uzupełnia obraz sarmackiej szlachty i jej kultury.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1604 Bogdan Jański i jego współcześni 2020-10-04T21:35:15+02:00 Melania Chotyńska m.chotynska@interia.pl <p>Artykuł poświęcony jest postaci Bogdana Jańskiego – emigracyjnego działa­cza doby romantyzmu. Punkt wyjścia stanowi przedstawienie biografii zało­życiela zmartwychwstańców. Skonfrontowane zostały ze sobą różne wersje jego życiorysu: od hagiograficznej, poprzez popularną, aż po ściśle naukową. Przypomniana i wyjaśniona zostaje kwestia relacji Jańskiego z Adamem Mickiewiczem (osobista przyjaźń, wzajemne wpływy światopoglądowe). Ważny element wywodu stanowi ukazanie powiązań „apostoła emigracji” z innymi autorytetami duchowymi tego okresu. Artykuł ma na celu przypomnienie skomplikowanych i interesujących dziejów Jańskiego oraz miejsca, jakie zaj­muje on w historii Wielkiej Emigracji, a także wyjaśnienie pewnych kwe­stii spornych związanych z jego biografią (np. zakresu wpływu Jańskiego na twórczość poetycką Mickiewicza).</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1605 Kardynał Charles Journet wobec mesjanizmu Mickiewicza 2020-10-04T21:33:48+02:00 Magdalena Woźniewska-Działak m.wozniewska@uksw.edu.pl <p>Artykuł omawia główne tezy esejów Charles’a Journeta, poświęconych tema­tyce mesjanizmu oraz polskiej kulturze narodowej. Trzy z nich ujrzały światło dzienne w polskim tłumaczeniu po raz pierwszy w 2017 roku. Stanowią one ciekawy epizod pozytywnej recepcji polskiego romantyzmu, zwłaszcza nurtu myśli religijnej i politycznej, jakim był mesjanizm. Niniejszy szkic odsłania sposób lektury teologa i metody jego postępowania z tekstem prelekcji Adama Mickiewicza. Rekonstruując myśl Journeta, wskazuje się tu na podstawowe błędy romantycznego mesjanizmu. Równocześnie podkreśla się wiele przesła­nek świadczących o oryginalności założeń i postulatów zawartych w wykła­dach o literaturze słowiańskiej, z których najważniejsze dotyczą m.in. wątków obecnych we współczesnej społecznej nauce katolickiej.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1606 O ciemnych zaułkach miasta, czyli o XIX-wiecznej powieści tajemnic Eugeniusza Sue 2020-10-04T21:43:28+02:00 Ewelina Jurczenia ewelina.agnieszka.waligora@gmail.com <p>Artykuł podejmuje problematykę związaną z powieścią tajemnic – zapomnianym już dzisiaj gatunkiem, który zdominował rynek literacki w XIX wieku. Podstawą artykułu jest analiza archetypu gatunkowego, czyli <em>Tajemnic Paryża </em>Eugeniusza Sue. Autorka określa inspiracje tego typu powieściowego, jego cechy gatunkowe (nowi bohaterowie, nowe miejsca zdarzeń, nietypowy spo­sób prezentowania rzeczywistości, zjawisko inicjacji). Analizie poddane zostaje również nowoczesne miasto, które jest nową przestrzenią powieścio­wych zdarzeń. W tym artykule autorka zastanawia się również nad tym, jak powieści tajemnic, nazywane nawet powieściami rewolucyjnymi, oddziały­wały na społeczeństwo XIX wieku.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1607 Stanisława Brzozowskiego wadzenie się z Polską: niepodległość poprzez nowoczesność 2020-10-04T22:24:54+02:00 Krzysztof Fiołek krzysztof.fiolek@uj.edu.pl <p>Artykuł poszukuje odpowiedzi na pytanie o psychologiczne konsekwencje i operacyjne korzyści afirmatywnej akceptacji nowoczesności przez Stani­sława Brzozowskiego w kontekście jego sporu z tradycyjnie pojmowaną pol­skością. Brzozowskiego metoda odwołania się do pism polskiego romantyzmu (<em>Filozofia romantyzmu polskiego</em>) została zilustrowana na podstawie przykła­dów zaczerpniętych z publicystyki (<em>Kultura i życie</em>), filozofii (<em>Idee</em>), powieści (<em>Płomienie</em>, <em>Sam wśród ludzi</em>), a także wspomnień (<em>Pamiętnik</em>).</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1608 Kłopotliwe dziedzictwo wieszczów – romantyzm i paradoksy propagandy niepodległościowej w publicystyce (około)literackiej z lat 1914–1918 2020-10-04T22:32:49+02:00 Joanna Niewiarowska j.niewiarowska@uksw.edu.pl <p>W artykule przedstawiono problem „kłopotliwych” związków między pol­skim romantyzmem a polityką obozu niepodległościowego w latach I wojny światowej. Na przykładzie dwóch polemik literackich toczonych między pub­licystami i pracownikami aparatu propagandy niepodległościowej a przed­stawicielami obozu pasywistów (Henryk Elzenberg i Ludwik Szczepań­ski, Julia Kisielewska i Wiktor Gomulicki) omówiono paradoksy dyskursu propagandowego tego obozu oraz strategie, za pomocą których publicyści radzili sobie z atakami ideologicznych przeciwników. Romantyzm i powią­zane z nim symbole oraz postawy okazują się w tych dyskusjach „kłopotli­wym dziedzictwem”, które zostaje poddane rewizji w perspektywie przyszło­ści i nowego kształtu polskiego patriotyzmu oraz w odniesieniu do realiów współczesnej polityki. Polemiki te obrazują, że romantyzm jest wciąż w dys­kursie narodowym słowem kluczem (ponieważ jest rodzajem metajęzyka tego dyskursu), jednak u progu niepodległości jego znaczenie staje się coraz bardziej rozmyte.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1609 O stylu autobiografii żołnierza‑inteligenta (przykład Jana Fudakowskiego) 2020-10-04T22:45:28+02:00 Wiesława Maria Tomaszewska wtomaszewska@uksw.edu.pl <p>Artykuł jest efektem badań nad prozą niefikcjonalną, wspomnieniową z cza­sów wojny 1920 roku. Na podstawie książki autobiograficznej Jana Fudakow­skiego <em>Ułańskie wspomnienia z roku 1920 </em>autorka rozważa problem swoistości, indywidualności stylu autobiografii wojennej. Jest to autobiografia żołnierza‑inteligenta, gdyż Fudakowski konsekwentnie występuje w podwójnej roli, żołnierza i inteligenta, obydwu ważnych w jego widzeniu i sposobach zapisu rzeczywistości wojennej. W świetle narracji autor ujawnia się jako miłośnik prozy Henryka Sienkiewicza, baczny obserwator i uczestnik bitew kluczo­wych w kampanii wojennej, a także jako obywatel zaangażowany w sprawy niepodległej Rzeczpospolitej. Odsłaniając zrealizowany we wspomnie­niach styl autobiografii, autorka podejmuje następujące zagadnienia: (1) styl inteligenckiej tożsamości; (2) styl przedstawiania pól bitewnych; (3) styl myślenia o powojennej przyszłości. Podstawą teoretycznoliteracką rozważań są prace Philippe’a Lejeune’a i Jeana Starobinskiego.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1610 Boże klauny (u)topione w tradycji romantycznej 2020-10-04T22:54:51+02:00 Justyna Pyzia justyna.pyzia@gmail.com <p>Rdzeniem kulturowego mitu szaleństwa jest uprzywilejowanie poznawczej perspektywy szaleńca, który „krocząc przed poetą”, rozbija utrwalone kon­wencje myślowe, rozszerza granice poznania, odcina powiązania łączące słowa z rzeczami, jakie krępują literaturę. Dzięki dziełu Michela Foucaulta Autorka pokazuje zmiany w pojmowaniu szaleństwa i wykazuje pewne inter­pretacyjne przesunięcia między romantyzmem a nowoczesnością. Autorka stawia tezę, że tom <em>Boże klauny </em>Przemysława Dakowicza jest dewalua­cją romantycznej postaci „szaleńca bożego” zastępowanego przez zdegene­rowanego klauna. Dakowicz z upodobaniem sięga po biografie tych boha­terów nowoczesnego świata, którzy – angażując się bez reszty w sprawy sztuki, filozofii, religii – stanęli oko w oko z własnym szaleństwem: Wac­ława Niżyńskiego, żony Thomasa Stearnsa Eliota, Blaise’a Pascala, Friedri­cha Nietzschego, Gunthera Liebchena. Co istotne, współcześni szaleńcy nie transcendują w kierunku rzeczywistości duchowej, jak czynili to romantycy. Tom Dakowicza zostaje więc dociążony symbolicznym ciężarem nieobec­ności, pustki i milczenia. Celem artykułu jest ukazanie, że temat szaleństwa w <em>Bożych klaunach </em>rozbudowuje się na romantycznym fundamencie na zasa­dzie ogólnej, literackiej aluzyjności, odwołuje się w większym stopniu do modalności romantycznej niż konkretnych przykładów.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1611 Czy lektura czyni nas lepszymi ludźmi? Dyskusja o Weselu Wyspiańskiego i Na ustach grzechu Samozwaniec w krakowskim Dyskusyjnym Klubie Czytelniczym 2020-10-04T23:02:50+02:00 Magdalena Stoch magdalena.stoch@up.krakow.pl <p>Przedstawione studium dyskusji o <em>Weselu </em>Wyspiańskiego i <em>Na ustach grzechu </em>Samozwaniec jest przykładem analizy recepcji literatury we współczesnych grupach czytelniczych. Autorkę interesuje sposób oddziałania tekstu na czy­telników i czytelniczki, co bada na drodze obserwacji uczestniczącej, poprzez analizę przebiegu dyskusji, sposobu interpretacji tekstu i negocjowania sen­sów w grupie, na podstawie wyrażonych werbalnie reakcji afektywnych (emo­cjonalnych) i stosowanych kryteriów estetycznej oceny tekstu. Autorka zadaje pytanie o metodologię badania grup czytelniczych.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1612 Zarządzanie międzykulturowe w organizacjach edukacyjnych 2020-10-04T23:17:24+02:00 Olga Boyko boykoolga0204@ukr.net Rymma Mylenkova r.mylenkova@uabs.sumdu.edu.ua Larysa Otroschenko l.otroshchenko@uabs.sumdu.edu.ua <p>Kapitał ludzki jest wyróżniającym się czynnikiem dla konkurencyjno­ści dowolnego kraju. Potwierdza to decydującą rolę edukacji w podnosze­niu narodowego dobrobytu gospodarczego i społecznego w przestrzeni mię­dzynarodowej. Reformowanie krajowego systemu szkolnictwa wyższego prowadzone jest w kierunku nowego wsparcia zarządzania edukacją, zarzą­dzania uczelniami, finansowania działalności naukowej i międzykultu­rowych interakcji uczelni z osobowościami, kulturami i biznesem. W tym kontekście większość organizacji edukacyjnych staje się organizacjami wie­lokulturowymi i wielonarodowymi. Dlatego właśnie uniwersytety jako prze­strzenie międzykulturowe są przedmiotem niniejszego opracowania. Współ­czesne uniwersytety stoją przed wieloma wyzwaniami, w tym przed zadaniem pozostania intelektualnie i kulturowo wiarygodnymi w szybko zmieniającym się świecie, kwestią przygotowania studentów do konkurowania na globalnym rynku pracy i interakcji z ludźmi z innych grup etnicznych, religijnych, kultu­rowych, narodowych i geograficznych. Zdefiniowano różne podejścia do poję­cia „zarządzania międzykulturowego w organizacjach edukacyjnych” i ziden­tyfikowano zasoby do jego doskonalenia w systemie szkolnictwa wyższego. Biorąc pod uwagę, że na zarządzanie międzykulturowe składają się kompe­tencje międzykulturowe, dokładnie przeanalizowano pojęcie kompetencji międzykulturowych. Stwierdzono, że zarządzanie międzykulturowe, oparte na różnych wymiarach wiedzy, postaw, zdolności i umiejętności, jest zasadni­czo definiowane jako zdolność do skutecznej komunikacji i wysokiej efektyw­ności organizacji we współpracy z innymi kulturami.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1613 Zagubione sensoria: antropologiczne badania nad doświadczeniem sensualnym w kontekście wielokulturowości 2020-10-04T23:25:11+02:00 Dariusz Grzonka dariusz.grzonka@ignatianum.edu.pl <p>Tematem niniejszego studium jest doświadczenie sensoryczne oraz jego spo­łeczne manifestacje. Wychodząc od klasycznego porządku pięciu zmysłów, przedstawione zostaną alternatywne porządki sensoryczne oraz ich spo­łeczne i kulturowe umocowanie. Językowe obrazy doświadczenia zmysło­wego, postulowana synchroniczność procesów sensorycznych oraz koncep­cja etnopoetyki stanowią podstawę prezentowanej koncepcji zagubionych sensoriów.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1615 Maurycego Mochnackiego rozważania o kulturze i cywilizacji 2020-10-04T23:37:54+02:00 Kamila Gęsikowska kamila.gesikowska@us.edu.pl <p>Pierwsze dziesięciolecia XIX wieku były istotnym okresem dla ówczes­nej myśli europejskiej, przeżywającej ponowne zainteresowanie m.in. pra­cami Johanna Gottfrieda Herdera. W tym samym czasie refleksja dotycząca pojęć takich jak kultura czy cywilizacja coraz wyraźniej była obecna na zie­miach polskich. Pojawiały się np. propozycje Jędrzeja Śniadeckiego czy Joa­chima Lelewela. Warunki panujące w podzielonych zaborami ziemiach pol­skich skłaniały również do rozwijania refleksji na temat tego, czym jest naród. Zachęcały do pytania o jego charakter, ale także do szukania pewnych roz­wiązań (zarówno teoretycznych, jak praktycznych) zmierzających do budze­nia poczucia przynależności narodowej. Artykuł stanowi próbę odtworzenia pewnej części emicznego aparatu pojęciowego i terminologicznego, który wprowadził do swoich rozważań Maurycy Mochnacki, niezwykle aktywny publicysta i działacz społeczny, w wydanym w 1830 roku dziele <em>O literaturze polskiey w wieku dziewiętnastym</em>.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1616 „Ćwicz oko i dłonie w Ojczyzny obronie”. Formy i rodzaje strojów bractw kurkowych w Polsce 2020-10-04T23:45:10+02:00 Lucyna Rotter lucyna.rotter@upjp2.edu.pl <p>Analiza historii bractw kurkowych poprzez pryzmat noszonych w bractwach strojów ukazuje przeszłość, przeobrażenia i specyfikę tych konfraterni. Wyraź­nie podkreśla ich narodowy charakter, strzeleckie korzenie i elitarny charakter. Ma to miejsce niezależnie od formy stroju: kontuszowego, munduru czy klu­bowego. Bractwa kurkowe podtrzymując dawne tradycje, patriotyzm i dzia­łalność charytatywną, kultywują także zwyczaj noszenia określonych mundu­rów i strojów, propagując także w ten sposób owe ważne treści.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1617 Niezwykłe losy ścinawskiego retabulum. Z dziejów sztuki sakralnej w powojennej Polsce 2020-10-04T23:54:44+02:00 Bernadeta Maj bernadeta.maj@student.ignatianum.edu.pl <p>Artykuł ukazuje niezwykłe losy retabulum pochodzącego z miasta Steinau an der Oder – dzisiejszej Ścinawy. Ten wyjątkowy zabytek kilkakrotnie w swojej historii mógł ulec zniszczeniu, a jednak, jakby na przekór okolicznościom, przetrwał i cieszy oczy odwiedzających przepiękną bazylikę ojców cystersów w Mogile. Na przykładzie ścinawskiego retabulum można prześledzić dzia­łania powojennych rewindykatorów, którzy z jednej strony uratowali i zabez­pieczyli przed grabieżą lub dewastacją wiele cennych zabytków, szczególnie z Dolnego Śląska, a z drugiej strony, wskutek zbyt szybkich i chaotycznych działań doprowadzali do tego, że poszczególne fragmenty rozdzielone pod­czas transportów na wiele lat traciły swoją proweniencję.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1618 Życie sakramentalne katolików w dekanacie radoszyckim 1918–1939. Sakramenty powtarzalne 2020-10-05T00:04:14+02:00 Jerzy Gapys jgapys@ujk.edu.pl Zbigniew Kowalczyk zbyszekowalczyk@wp.pl <p>W dekanacie radoszyckim wierni przystępowali do sakramentów stosunkowo regularnie. Miało to zapewne związek z typem religijności chłopskiej tamtego czasu, jak też było rezultatem troski duchownych o życie sakramentalne wier­nych. Duchowni szczególnie zabiegali o przystępowanie parafian do sakra­mentu pokuty i Eucharystii. Od 1932 r. w centrum uwagi księży w dekana­cie (Diecezjalny Kongres Eucharystyczny w Radomiu) było szerzenie kultu eucharystycznego, co nieodłącznie wiązało się też z korzystaniem ze spowie­dzi. Duchowni zachęcali na kazaniach i katechezie do przystępowania do sakramentu pokuty, jednocześnie stwarzając możliwości poprzez codzienne dyżury w konfesjonale i przy okazji świąt kościelnych (Boże Narodzenie, Wielkanoc) i uroczystości parafialnych (misje, wizytacje, odpusty). Wierni w dekanacie gremialnie przystępowali do spowiedzi wielkanocnej (średnio 98% podlegających obowiązkowi) i w czasie świąt parafialnych. Następstwem powszechnego korzystania z sakramentu pokuty było częste przy tych oka­zjach przyjmowanie Komunii św. Wówczas, w zależności od wielkości para­fii, liczba wiernych przyjmujących Eucharystię wynosiła od 2,5 do 19 tysięcy osób. Jednak poza okresami świątecznymi i uroczystościami, liczba przystę­pujących do komunii była mała, co było normą w okresie potrydenckim. Śred­nio katolik w dekanacie komunikował 4 razy do roku. Sakrament ostatniego namaszczenia był udzielany zgodnie z przyjętym rytuałem i obyczajem, brak jest jednak statystyk do zobrazowania skali zjawiska.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1619 Współczesny ruch Żydów mesjanistycznych: zarys historyczny i wierzenia 2020-10-05T00:14:20+02:00 Seweryn Osowski seweruss@interia.pl <p>Praca ma na celu przedstawienie najważniejszych zagadnień związanych z rozwojem współczesnego ruchu mesjanistycznego ze szczególnym odnie­sieniem do jego genezy oraz wierzeń. Zaprezentowana została w niej histo­ria i praktyki religijne Żydów mesjanistycznych, którzy stają się coraz bar­dziej widoczną częścią społeczności żydowskiej. W artykule wskazano także na niektóre z głównych wyzwań, przed jakimi stoi współczesny ruch mesja­nistyczny, który w unikatowy sposób łączy świat chrześcijaństwa i judaizmu. Niniejsza praca stawia sobie za cel częściowe wypełnianie luki w polskim śro­dowisku badawczym w odniesieniu do omawianego tematu, który dotychczas był prawie nieobecny.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1620 Otwarte konkursy ofert w dziedzinie kultury z perspektywy organizatora festiwalu muzycznego. Studium porównawcze 2020-10-05T00:21:28+02:00 Magdalena B. Król magdalena.krol@up.krakow.pl <p>Celem publikacji jest porównawcza analiza krytyczna otwartych konkursów ofert na realizację zadań publicznych w obszarze kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego ogłaszanych przez podmioty pub­liczne, przeprowadzona na podstawie analizy dokumentów elektronicznych, takich jak treści ogłoszeń i regulaminy otwartych konkursów ofert oraz wyniki publikowane w postaci list rankingowych, wybranych konkursów ofert z lat 2011–2020, z perspektywy organizatora festiwalu muzyki poważnej z siedzibą w Krakowie.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1621 W cieniu orlich skrzydeł. Złożona symbolika orła na przykładzie wybranych godeł krakowskich kamienic 2020-10-05T00:30:41+02:00 Karolina Janeczko ctacaroola@gmail.com <p>W artykule przedstawiono najbardziej istotne i oryginalne z punktu widze­nia analizy symbolicznej możliwości interpretacji przedstawień białego i czar­nego orła, obecnych w godłach trzech wybranych kamienic starego Krakowa. We wstępie wyjaśniono istotę symbolu, zróżnicowanie jego recepcji w róż­nych kręgach kulturowych oraz ambiwalentny charakter i wynikające z niego szerokie możliwości interpretacyjne. Główna część tekstu prezentuje liczne sposoby odczytania symboliki białego i czarnego orła w literaturze, historii, tradycji i sztuce pogańskiej oraz chrześcijańskiej, polskiej i międzynarodo­wej, skupiając się następnie na analizie lokalnych, krakowskich przedstawień orłów, do których proponowane treści mogą mieć zastosowanie.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1623 Igersi – projekt społeczny, który stał się globalny 2020-10-05T00:39:34+02:00 Klaudia Chwastek klaudia.chwastek@gmail.com <p>W artykule zostało podjęte zagadnienie związane ze społecznością igersów – grupą fanów fotografii mobilnej i Instagrama, która działa na całym świecie od 2011 roku. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie, w jaki sposób powstał ten projekt i jak jest realizowany, a także to, jaki ma wpływ zarówno na grupę, działania społeczne oraz marketingowe. W szczególności podjęta została tematyka funkcjonowania tej grupy społecznej. Podstawowym pytaniem jest to, w jaki sposób powstają lokalne społeczności igersów, mimo braku warun­ków do tworzenia społeczności na Instagramie. W badaniach zastosowano analizę profili i blogów prowadzonych przez grupy lokalne, których rezulta­tem było opisanie ich działalności zarówno w aspekcie globalnym, jak i lokal­nym, a także ukazanie, że pomimo oparcia społeczności na social mediach, kontakt rzeczywisty jest równie istotny.</p> 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/pk/article/view/1625 To nie są światy równoległe 2020-10-05T00:48:23+02:00 Radosław Kazibut rkazibut@amu.edu.pl 2020-06-30T00:00:00+02:00 Copyright (c) 2020 Akademia Ignatianum w Krakowie