\begin{elementlit}
{Redkacja Rocznika Filozoficznego Ignatianum}
{\autor{Rekacja \kapit{Rocznika Filozoficznego Ignatianum}}
\afiliacja{\wydzf, \aik}}
{In memoriam Roman Darowski SJ (1935-2017)}
{In memoriam Roman Darowski SJ (1935-2017)}
{In memoriam Roman Darowski SJ (1935-2017)}

%test
\index{Darowski, R.}

\oDef{\oDarowski}{Darowski}{Darowski, R.} %Roman
\oDef{\oDarowsk}{Darowsk}{Darowski, P.} %Piotr
\oDef{\oLesniak}{Leśniak}{Leśniak, S.} %Stanisława
\oDef{\oKaminski}{Kamiński}{Kamiński, W.} %Włodzimierz
\oDef{\oModzelewski}{Modzelewski}{Modzelewski, J.} %Jerzy
\oDef{\oWetter}{Wetter}{Wetter, G.A.} %Gustav Andreas
\oDef{\oRahner}{Rahner}{Rahner, K.} %Karl
\oDef{\oMuller}{Müller}{Müller, M.} %Max
\oDef{\oKuh}{Kuhn}{Kuhn, H.} %Helmut
\oDef{\oTischner}{Tischner}{Tischner, J.} %Józef
\oDef{\oArrupe}{Arrupe}{Arrupe, P.} %Pedro
\oDef{\oSmiglecki}{Śmiglecki}{Śmiglecki, M.} %Marcin
\oDef{\oBargiel}{Bargieł}{Bargieł, F.} %Franciszek


15 stycznia 2017 roku, w~wieku 82 lat, odszedł do Pana 
Ojciec Roman \oDarowski{} SJ, wybitny uczony i~ceniony nauczyciel akademicki, 
którego zainteresowania naukowe koncentrowały się głównie wokół historii 
polskiej myśli filozoficznej (zwłaszcza jezuickiej) oraz filozofii człowieka. 

Roman \oDarowski{} --- najstarszy syn Piotra\index{Darowski, P.} 
i~Stanisławy z~domu \ios{Leśniak}{Leśniak, S.} --- urodził się 
12~sierpnia 1935~roku w~Szczepanowicach nad Dunajcem. 
Po ukończeniu szkoły podstawowej w~rodzinnej miejscowości, jako alumn 
Małego Seminarium Jezuitów, kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym 
im. Jana Długosza w~Nowym Sączu. 
31~lipca 1951~roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i~rozpoczął dwuletni 
nowicjat w~Starej Wsi koło Krosna. 
Przez kolejne dwa lata uzupełniał wykształcenie średnie w~Liceum 
Ogólnokształcącym Księży Jezuitów w~Starej Wsi, gdzie 14~czerwca 1955~roku 
zdał egzamin dojrzałości. 

W latach 1955-1958 \oDarowski{} odbył studia na Wydziale Filozoficznym~TJ 
w~Krakowie zakończone licencjatem (porównywalnym z~dzisiejszym magisterium). 
Promotorem jego pracy pt. \textit{Podstawowe założenia etyki marksistowskiej} 
był Ojciec Tadeusz \ios{Ślipko}{Ślipko, T.} SJ. 
Następnie --- od 1958 do 1962 roku --- studiował na Wydziale Teologicznym~TJ 
Bobolanum w~Warszawie, gdzie również uzyskał licencjat na podstawie pracy pt. 
\textit{Dzieje kościelne Szczepanowic} ( promotorem tej pracy był Ojciec 
Włodzimierz \ios{Kamiński}{Kamiński, W.} SJ). 

Po trzecim roku studiów teologicznych, 31~lipca 1961~roku \oDarowski{} przyjął 
w~Warszawie święcenia prezbiteratu z~rąk bpa Jerzego \oModzelewski[ego]. 

Po odbyciu w~Paray-le-Monial we Francji na przełomie lat 1962/1963 
tzw. trzeciej probacji (czyli studium prawa zakonnego i~duchowości 
ignacjańskiej) o.~\oDarowski{} wyjechał do Rzymu i~rozpoczął studia 
doktoranckie na Wydziale Filozoficznym Papieskiego Uniwersytetu 
Gregoriańskiego. 
Tam 8~czerwca 1966~roku obronił swoją dysertację pt. 
\textit{La théorie marxiste de la vérité}, uzyskując stopień doktora. 
Jego promotorem był austriacki jezuita prof. Gustav Andreas \oWetter{} SJ, 
wybitny znawca marksizmu, autor wielu publikacji, wysoko ceniony także 
przez samych marksistów. 

Na przełomie lat 1966/1967 o.~\oDarowski{} pogłębiał studia filozoficzne 
na Uniwersytecie w~Monachium uczęszczając m.in. na wykłady 
Karla \oRahner[a] SJ, Maxa \oMuller[a] i Helmuta \oKuh[na]. 

Po powrocie do Polski w~1967~roku rozpoczął zajęcia dydaktyczne na Wydziale 
Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w~Krakowie. 
Początkowo wykładał wprowadzenie do filozofii (do 1976~roku) oraz zagadnienia 
ateizmu i~dialogu z niewierzącymi (do 1971~roku). 
W~1969 roku zaczął wykładać filozofię człowieka, a~potem także historię 
filozofii w~Polsce\footnote{
	Działalność dydaktyczna o.~\oDarowski[ego] nie ograniczała się 
	do Wydziału Filozoficznego~TJ przekształconego później w~Wyższą Szkolę 
	Filozoficzno-Pedagogiczną, a~następnie Akademię Ignatianum. 
	Ojciec \oDarowski{} wykładał także w~Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym 
	w~Krakowie (1970-1976), na Papieskim Wydziale Teologicznym w~Krakowie, 
	obecnym Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II (1973-2003). 
	W~latach 1973-1975 prowadził wykłady z~wybranych zagadnień 
	światopoglądowych w~kierowanym przez ks. Józefa \oTischner[a] 
	Studium Myśli Współczesnej przy Papieskim Wydziale Teologicznym.
}. 

W~1969~roku Ojciec Pedro \oArrupe{} SJ --- Przełożony Generalny Jezuitów 
i~jednocześnie Wielki Kanclerz Wydziału Filozoficznego~TJ w~Krakowie --- 
mianował o.~\oDarowski[ego] profesorem nadzwyczajnym. 

W~1989~roku Wydział Filozoficzny~TJ w~Krakowie uzyskał osobowość prawną 
i~prawa publiczne, co nałożyło na pracowników dydaktyczno-naukowych 
ubiegających się o~tytuł profesora obowiązek zrobienia habilitacji\footnote{
	Wynikało to z~\textit{Umowy między Państwem a~Kościołem} 
	z~30~czerwca 1989~roku.
}. 
W~związku z~tym o.~\oDarowski{} habilitował się w~1990~roku na Wydziale 
Filozoficznym PAT w~Krakowie na podstawie rozprawy \textit{Filozofia 
w~szkołach jezuickich w~Polsce w~XVI wieku}. 
W~tym samym roku został też profesorem zwyczajnym. 

W~ślad za stopniowo zdobywanym wykształceniem oraz uzyskiwaniem kolejnych 
stopni i~tytułów naukowych szło powierzanie Ojcu \oDarowski[emu] różnych 
funkcji i~stanowisk administracyjnych. 
Od 1968 do 1973~roku pełnił obowiązki prefekta studiów Wydziału 
Filozoficznego~TJ w~Krakowie, a~w~latach 1973-1982 był przez trzy kadencje 
dziekanem tego Wydziału oraz członkiem Rady Naukowej Episkopatu Polski. 
Zajmował się też przystosowaniem regulaminów Wydziału do nowego ustawodawstwa 
soborowego i~posoborowego, zwłaszcza do Konstytucji Apostolskiej 
\ios{Jana Pawła~II}{Jan Paweł II} \textit{Sapientia Christiana} z~1980~roku. 

W~latach 1970-1974 przewodniczył Sekcji Filozoficznej Polskiego 
Towarzystwa Teologicznego w~Krakowie, a~od 1976 do 1982~roku Towarzystwu 
Naukowemu Księży Jezuitów w~Krakowie. 
Od 1978 do 1984~roku pełnił funkcję rektora Kolegium Jezuitów w~Krakowie. 
W~latach 1978-1984 był konsultorem Prowincji Polski Południowej~TJ. 
Od 1984 do 1991~roku przewodniczył Prowincjalnej Komisji do Spraw 
Formacji, a~w~latach 1989-1994 zasiadał w~Komisji Episkopatu Polski 
do Spraw Dialogu z~Niewierzącymi. 

Od 2001 do 2007~roku o.~\oDarowski{} ponownie był dziekanem Wydziału 
Filozoficznego, który od 1999~roku wchodził w~skład dwuwydziałowej Wyższej 
Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w~Krakowie (przekształconej 
w~2011~roku w~Akademię Ignatianum). 

W~latach 2001-2010 po raz kolejny został członkiem-konsultorem Rady Naukowej 
Konferencji Episkopatu Polski. 
W~maju 2003~roku, a~następnie w~2007 i~2011~roku powołano go na członka 
Komitetu Historii Nauki i~Techniki Polskiej Akademii Nauk. 

W~latach 1972-2001 był dyrektorem Wydawnictwa Wydziału Filozoficznego. 
W~latach 1988-1994 wydawał \textit{Rocznik Wydziału Filozoficznego 
Towarzystwa Jezusowego w~Krakowie}. 
W~1996~roku założył i~do 2006~roku redagował rocznik \textit{Forum 
Philosophicum}. 

W~2009~roku z~inicjatywy o.~\oDarowski[ego] otwarto w~WSF-P „Ignatianum” 
Uniwersytet Trzeciego Wieku, którego dyrektorem był do końca swego życia. 
W~latach 2011-2012 powierzono mu funkcję Kierownika Studiów 
Doktoranckich na Wydziale Filozoficznym i~Wydziale Pedagogicznym 
Akademii Ignatianum. 

Ojciec \oDarowski{} był przez wielu uważany za jednego z~nestorów jezuickiego 
ośrodka filozofii w~Krakowie. 
W~środowisku filozoficznym był ceniony przede wszystkim jako historyk 
filozofii polskiej, głównie jezuickiej\footnote{
	Por. m.in.: 
	\cite{Darowski:FilozofiaJezuitow1993}; 
	\cite{Darowski:FilozofiaSzkolach1994}; 
	\cite{Darowski:StudiaFilozofii1998}; 
	\cite{Darowski:Studies1999}; 
	\cite{Darowski:FilozofiaJezuitow2001}; 
	\cite{Darowski:PiotrSkarga2012}.
}. 
Omawianie działalności i~myśli naukowo-filozoficznej polskich jezuitów uważał 
za godny najwyższego wysiłku program badawczy. 
Realizując ten program łączył podejście analityczne z~podejściem 
dokumentacyjnym i~syntetyzującym. 

Z~tym nurtem prac o.~\oDarowski[ego] korespondowało jego zainteresowanie 
regionalistyką, o~czym świadczą monografie poświęcone Szczepanowicom nad 
Dunajcem\footnote{
	\cite{Darowski:Szczepanowice2004}. 
	Pierwsze wydanie tej monografii ukazało się w~1993~roku, 
	drugie (rozszerzone) w~2004~roku, a~trzecie w~2005~roku.
}, 
łączące rzetelny warsztat historiograficzny z~nieukrywanym przywiązaniem 
do ziemi rodzinnej --- jego Małej Ojczyzny\footnote{
	Chcąc zamieścić w~monografiach zdjęcia stron rodzinnych „z~lotu ptaka” 
	o.~\oDarowski{} wynajął nawet specjalny samolot. 
	Uzupełnieniem tych książek jest zamieszczone 
	we \textit{Phragmenta 	philosophica} (w~części „Miscellanea”), 
	opracowanie pt. „Winnica w~Szczepanowicach nad Dunajcem” 
	(por. \cite{Pilch:Fragmenta2015}, s.~457--462).
}. 

W~swojej pracy naukowej o.~\oDarowski{} wiele miejsca poświęcił problematyce 
związanej z~filozofią człowieka. 
Filozofia człowieka, w~jego rozumieniu 

	\cytuj{
	jest istotną częścią filozofii bytu, jest metafizyką szczegółową. 
	Odnosi się mianowicie do określonej postaci bytu, do tej kategorii bytu, 
	jaką jest człowiek, jaką stanowią ludzie. 
	Stawia typowo filozoficzne problemy i~usiłuje odpowiedzieć m.in. 
	na następujące filozoficzne pytania: \\
	Jaka jest natura i~istota człowieka i~jego sposób istnienia? \\
	Jakie miejsce, jaką pozycję zajmuje on wśród bytów istniejących? \\
	Co sprawia, że zajmuje on taką właśnie pozycję w świecie, czyli 
	co ją tworzy, co ją konstytuuje i~co ją ostatecznie warunkuje?\footnote{
	\cite{Darowski:FilozofiaCzlowieka2015}, s.~19.}.
	}

W~swoich rozważaniach na temat człowieka odwoływał się do tradycji 
\dyw{arystotelesowsko}{tomistycznej} i~bogatego dziedzictwa myśli 
chrześcijańskiej, która miała ambicję uwzględniania wszystkich zasadniczych 
sfer bytu ludzkiego. 
W~uprawianej przez siebie antropologii filozoficznej o.~\oDarowski{} 
brał także pod uwagę nowszą myśl filozoficzną, zwłaszcza z~nurtu 
personalistycznego i~aksjologicznego, a~także --- w~pewnej mierze --- 
nurtu dialogicznego\footnote{
	Por. m.in. 
	\cite{Darowski:FilozofiaCzlowieka2015}; 
	\cite{Darowski:PhilosophicalAnthropology2014}; 
	\cite{Darowski:CielesnoDuchowy2005}; 
	\cite{Darowski:FilozoficznaRefleksja2007}; 
	\cite{Darowski:CzlowiekAbsolut2009}.
}. 

Ojciec \oDarowski{} był autorem ponad 350 prac, w~tym 15~książek. 
Ponad 50~prac ukazało się w~językach obcych. 

We \textit{Fragmenta philosophica}, w~rozdziale zatytułowanym 
„Co bym zmienił w~moim życiu, gdyby... Refleksje seniora” 
o.~\oDarowski{} pisał: 

	\cytuj{
	W~najbliższej przyszłości --- jeśli życia starczy i~zdrowie dopisze --- 
	zamierzam wydać książkę Logika Marcina 
	Śmigleckiego\index{Śmiglecki, M.} SJ (1618). 
	Początki tego opracowania sięgają pierwszych lat tego wieku --- 
	okresu współpracy z~O.~Franciszkiem 
	Bargiełem\index{Bargieł, F.} SJ (1918-2009)\footnote{
	\cite{Pilch:Fragmenta2015}, s.~130--131.}.
	}

I~zdrowia, i~życia mu starczyło. 
Napisał i~w~2016~roku wydał tę książkę\footnote{
	\cite{Darowski:LogicaSmigleckiego2016}.
}, 
która okazała się ostatnim jego dziełem. 

Ojciec Roman \oDarowski{} SJ zmarł 15~stycznia 2017~roku w~Kolegium Ojców 
Jezuitów w~Krakowie. 
Pochowany został w~grobowcu Ojców Jezuitów na Cmentarzu Rakowickim 
w~Krakowie. 


\end{elementlit}
