Ad quascumque provincias nos mittere voluerint, exsequi teneamur

Misje ad gentes i początki Towarzystwa Jezusowego

Abstrakt

Artykuł analizuje początki Towarzystwa Jezusowego w kontekście jego wczesnej orientacji misyjnej, wyrażonej w Formula Instituti (1540) i rozwiniętej następnie w Konstytucjach. Autor dowodzi, że zasadnicze cechy zakonu jezuickiego – dyspozycyjność, mobilność oraz uniwersalny charakter misji – były już obecne w pierwotnej wizji Ignacego Loyoli i jego pierwszych towarzyszy. Studium ukazuje wyłanianie się globalnego projektu apostolskiego, opartego na posłuszeństwie wobec papiestwa oraz gotowości do bycia posłanym ad quascumque provincias. Szczególną uwagę poświęcono rozwojowi misji ad gentes jako centralnego wymiaru tożsamości jezuitów, a także przemianom instytucjonalnym – zwłaszcza powstawaniu kolegiów – które ukształtowały działalność Towarzystwa w epoce wczesnonowożytnej. Umieszczając te procesy w szerszym kontekście historycznym i teologicznym XVI wieku, artykuł ukazuje dynamiczne współoddziaływanie ekspansji misyjnej, struktur edukacyjnych oraz ewoluującego rozumienia własnej tożsamości jezuitów jako zakonu zarówno nauczającego, jak i misyjnego.

Opublikowane
2026-03-31
Jak cytować
Inglot, M. (2026). Ad quascumque provincias nos mittere voluerint, exsequi teneamur: Misje ad gentes i początki Towarzystwa Jezusowego. Rocznik Filozoficzny Ignatianum, 32(1), 19-36. https://doi.org/10.35765/rfi.2026.3201.3
Dział
Artykuły