Między destrukcją a rozwojem

Dynamika przemian krajobrazów sensorycznych w Apokalipsie św. Jana

Abstrakt

Artykuł podejmuje analizę dynamiki przemian krajobrazów sensorycznych w Apokalipsie św. Jana, dążąc do wykazania, że – wbrew rozpowszechnionej opinii – przemiany przestrzeni nie sprowadzają się wyłącznie do postępującej destrukcji, lecz obejmują również rozwój. Materiałem źródłowym jest tekst Apokalipsy w grece koine, badany z uwzględnieniem hebrajskich korzeni gatunku apokaliptycznego. Praca sytuuje się w nurcie badań interdyscyplinarnych, granicząc z Biblical Performance Criticism, teorią afektu oraz antropologią sensoryczną i badaniami nad oralnością. Metodą wyjściową jest synchroniczna analiza tekstu z elementami egzegezy, uzupełniona o narzędzia etnografii i antropologii sensorycznej. Zgodnie z semicką koncepcją siedmiu zmysłów (wzrok, słuch, smak, węch, dotyk, ruch i mowa) przebadano sensualność i kierunek przemian w każdej przestrzeni, uwzględniając także warstwę eufoniczną i performatywną tekstu. Wskazano kierunek dynamiki transformacji, zasadę je porządkującą oraz aspekty perswazyjne.

Opublikowane
2026-09-30
Jak cytować
Nowińska, J. (2026). Między destrukcją a rozwojem: Dynamika przemian krajobrazów sensorycznych w Apokalipsie św. Jana. Rocznik Filozoficzny Ignatianum, 32(3), 123-142. https://doi.org/10.35765/rfi.2026.3203.8