Kontynuacja i zmiana od Imperium Mongolskiego do Chanatu Krymskiego
Abstrakt
Artykuł analizuje ewolucję początkowego protokołu stosowanego w mongolskich dekretach cesarskich, śledząc jego rozwój od trzynastowiecznego Imperium Mongolskiego przez okres Złotej Ordy aż do Chanatu Krymskiego. Autor podkreśla ciągłość tradycji dyplomatycznych i biurokratycznych wywodzących się od Czyngisydów – w szczególności użycie formuły sözüm/sözümüz („moje/nasze słowo”) – mimo przemian religijnych i kulturowych na przestrzeni kilku stuleci. Ponadto artykuł ukazuje, w jaki sposób ta wczesna mongolska tradycja została zaadaptowana w charakterystyczny krymskotatarski znak potwierdzający (tuġra) pod wpływem politycznym i kulturowym Imperium Osmańskiego.
Copyright (c) 2025 Uniwersytet Ignatianum w Krakowie
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Rocznik przyjmuje do druku wyłącznie materiały, które nie wchodzą w żaden konflikt interesów, żaden konflikt z prawem autorskim itp. Redakcja prowadzi działania przeciw: plagiatom, ghostwriting1, guest/honorary authorship2 itp. Autor pracy zbiorowej, który jest pierwszy na liście, bierze na siebie odpowiedzialność i ma obowiązek przedstawić wkład wszystkich współautorów. Jeśli publikacja powstała dzięki dedykowanym środkom finansowym, należy ujawnić to np. w Podziękowaniu, przypisie itp. Ew. przedruki wymagają jawnego zgłoszenia i okazania odpowiedniego pozwolenia wydawniczego. Autorzy / Recenzenci nierzetelni narażają się na reakcję właściwą stosownym instytucjom.
______
1 Ma to miejsce, gdy osoba mająca istotny wkład jest pominięta na liście Autorów czy w Podziękowaniu.
2 Zachodzi, gdy na liście autorskiej pojawia się osoba mająca znikomy/żaden udział w pracy.
