Życie teatralne na łamach ormiańskiego „Przedświtu” (1900–1904)
Abstrakt
W „Przedświcie”, jako piśmie codziennym ukazującym się we Lwowie w latach 1900–1904, odbijało się życie ówczesnego Lwowa i okolic. Na łamach dziennika poruszano bowiem zagadnienia, które najbardziej interesowały czytelników: wydarzenia społeczne, polityczne, informacje dotyczące funkcjonowania organów państwowych. Pojawiały się także teksty o tematyce kulturalnej. W artykule przedstawiono wyniki badań jakościowych dotyczących tych zagadnień, ważnych dla redakcji periodyku, a także zobrazowano życie teatralne Lwowa i nie tylko na podstawie zapisów pojawiających się w „Przedświcie”.
Bibliografia
Dodatek do „Przedświtu” (1901). Przedświt, 25, 3.
Dziki, S. (2001). Dzienniki „dużego miasteczka” i „małej stolicy” na początku XX wieku (ich wartość źródłowa oraz funkcje społeczno-polityczne). W: J. Jarowiecki (red.), Kraków – Lwów: książki, czasopisma, biblioteki XIX i XX wieku. T. 5. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 441–453.
Flach, J. (1901a). Oj, młody młody! Fredry syna. O repertuarze. Przedświt, 4, 3.
Flach, J. (1901b). Po sezonie teatralnym. Przedświt, 161, 3.
Improwizacya na scenie (1901). Przedświt, 3, 3.
Jarowiecki, J. (2001). Prasa ugrupowań politycznych we Lwowie w okresie autonomii galicyjskiej (1867–1918). W: J. Jarowiecki (red.), Kraków – Lwów: książki, czasopisma, biblioteki XIX i XX wieku. T. 5. Kraków: Wydaw-nictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, [395]–426.
Kwiecień, S. (2025). Lwowski dziennik Przedświt (1900–1904) na tle galicyj-skiej prasy katolickiej. W: P. Korycińska, D. Rak i M. Wójcik (red.), 50 lat studiów informacyjno-bibliotekoznawczych na Uniwersytecie Jagiellońskim. T. 2. Kraków: Uniwersytet Jagielloński, Biblioteka Jagiellońska, 93–109. Pozyskano z: https://ruj.uj.edu.pl/server/api/core/bitstreams/f5f7d313-66f3-4f55-a350-c582614a6fdc/content (dostęp: 15.10.2025).
Lechicki, C. (1971). Z dziejów prasy galicyjskiej na przełomie dwóch wieków („Ruch Katolicki” – „Przedświt”). Studia Historyczne, 14(2), 161–189.
Lucyan Rydel o teatrze wiejskim (1903). Przedświt, 34(3), 4.
Mieroszewski, K. (1903). Czy potrzebny teatr ludowy? Przedświt, 5(3), 1–2.
Myśliński, J. (1976). Prasa polska w Galicji w dobie autonomicznej (1867–1918). W: J. Łojek (red.), Prasa polska w latach 1864–1918. War-szawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 114–176.
O teatr polski w Ameryce (1901), Przedświt, 64, 1–2.
Pan Czelansky o teatrze lwowskim (1901). Przedświt, 67, 2.
Rychnowski, F. (1901). Teatr lwowski podminowany! Przedświt, 137, 1.
Rywalizacja o teatr (1903). Przedświt, 56(3), 1.
S.D. (1902), List do Redakcyi. O zniżenie cen w teatrze. Przedświt, 79(2), 3.
Sarnecki, Z. (1902a). Sada Yakko. Przedświt, 58(2), 2.
Sarnecki, Z. (1902b). Szczury w świątyni. Bajka japońska. Przedświt, 55(2), 2.
Sarnecki, Z. (1902c). Teatr. Przedświt, 64(2), 3.
Sarnecki, Z. (1902d). Teatr. Przedświt, 201(2), 4-5.
Siedziba Filharmonii Lwowskiej (1902). Przedświt, 226(2), 4.
St.B. (1901a), Teatr ludowy w Krakowie. Przedświt, 185, 2.
St.B. (1901b), Wróg teatru ludowego. Przedświt, 234, 1–2.
Teatr japoński. I (1902a). Przedświt, 58(2), 3.
Teatr japoński. II (1902b). Przedświt, 61(2), 3.
Teatr japoński. III (1902c). Przedświt, 63(2), 3.
Teatr krakowski za rządów dyrektora Kotarbińskiego (1901). Przedświt, 143, [1].
Teatr ludowy (1901). Przedświt, 242, 2.
Teatr ludowy „Miłośników” we Lwowie, (1902). Przedświt, 273(2), 4.
Teatr ludowy „Miłośników Sceny” (1901). Przedświt, 255, 1–2.
Trybuś, L. (2024). Działalność społeczno-polityczna arcybiskupa Józefa Teo-dorowicza w latach 1902–1938. Kraków: Wydawnictwo „Scriptum”.
Copyright (c) 2026 Perspektywy Kultury
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.
