Komizm językowy w komiksach o Tytusie, Romku i A’Tomku

Słowa kluczowe: komiks, komizm, słowotwórstwo, perswazyjność, Papcio Chmiel

Abstrakt

Jednym z najważniejszych „magnesów” dla młodych ludzi w komiksach o Tytusie, Romku i A’Tomku był humor. Tematem niniejszego artykułu jest prezentacja istotnej roli, jaką w kreowaniu świata przedstawionego komiksów Papcia Chmiela odgrywały operacje lingwistyczne. Przekształcanie skonwencjonalizowanych zwrotów, słowotwórstwo, eksplorowanie brzmieniowych walorów języka prowadzi do kwestionowania stereotypowych form językowych, podważając powagę świata przedstawionego. Takie mechanizmy po pierwsze znacząco autonomizowały warstwę słowną wobec innych systemów znaków komiksowych, po wtóre zaś stanowiły szkołę samodzielnego i krytycznego myślenia dla młodych czytelników, co stało w sprzeczności z propagandowymi oczekiwaniami władzy.

Biogram autora

Krzysztof Gajda, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Członek Pracowni Badań Literatury i Kultury Niezależnej Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Publikuje prace na temat związków piosenki z literaturą. Autor m.in. książek: Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus (1998), Jacek Kaczmarski w świecie tekstów (2003; 2013), To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego (2009; 2014), Szarpidruty i poeci. Piosenka wobec przemian społecznych i kulturowych ostatnich dekad (2017). W latach 2015–2019 dyrektor artystyczny Festiwalu słowa w piosence „Frazy”.

Bibliografia

Barańczak S. (2017). Odbiorca ubezwłasnowolniony. Teksty o kulturze masowej i popularnej. Poprawa A. (wybór, opracowanie, posłowie). Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum.

Buttler D. (1974). Polski dowcip językowy, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Chmielewski H.J. (Papcio Chmiel). (1999). Urodziłem się w Barbakanie. Warszawa. Prószyński i S-ka.

Chmielewski H.J. (Papcio Chmiel). (2005). W odwiedziny do rodziny. Niezwykła podróż okrętem Papcia Chmiela i Tytusa de Zoo do Trapezfiku, Warszawa: Wydawnictwo Księgarnia Prawnicza.

Chmielewski H.J. (Papcio Chmiel). (2009-2010). Superkolekcja 25 ksiąg przygód. Tytus, Romek i A’Tomek. Według oryginalnych wydań. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o.

Chmielewski H.J. (Papcio Chmiel). (2016). Żywot człowieka zmałpionego, Warszawa: Prószyński i S-ka.

Gąsowski P. (2016), Wprowadzenie do kognitywnej poetyki komiksu. Poznań: Instytut Kultury Popularnej.

Grzegorzewski, K. (2018). Obraz wartości PRL w komiksie Henryka Jerzego Chmielewskiego Tytus, Romek i A’Tomek (analiza ksiąg z lat 1966–1987). Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica, 41(3), 159–180. https://doi.org/10.18778/1505-9057.41.11

Herbert Z. (2017). Wiersze wybrane. Kraków: Wydawnictwo a5.

Jeziński M. i Lisiecki M. (red.). (2024). Tytus, Romek i A’Tomek i twórczość komiksowa Henryka J. Chmielewskiego. Tom 2 serii Wokół Fenomenu Kulturowego. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Mizerkiewicz T. (2007). Nić śmiesznego. Studia o komizmie w literaturze polskiej XX i XXI wieku. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.

Żygulski K. (1976). Wspólnota śmiechu. Studium socjologiczne komizmu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Opublikowane
2025-03-30
Jak cytować
[1]
Gajda, K. 2025. Komizm językowy w komiksach o Tytusie, Romku i A’Tomku. Perspektywy Kultury. 48, 1 (mar. 2025), 27-40. DOI:https://doi.org/10.35765/pk.2025.4801.04.