Potoczne modele choroby na podstawie eseju Susan Sontag Choroba jako metafora
Abstrakt
Artykuł analizuje metafory pojęciowe i językowe w eseju Susan Sontag Choroba jako metafora w kontekście teorii metafory pojęciowej Lakoffa i Johnsona. Badanie koncentruje się na roli metafor w języku oraz ich wpływie na wyrażanie pojęć abstrakcyjnych. Analiza pozwala osadzić metafory Sontag w szerszym kontekście badawczym, ukazując, jak kształtują postrzeganie rzeczywistości osób chorych, wpływają na rozumienie świata i mogą oddziaływać na zachowania oraz decyzje. Ponadto artykuł podkreśla znaczenie teorii metafory pojęciowej Lakoffa i Johnsona jako narzędzia interpretacyjnego, umożliwiającego głębsze zrozumienie funkcjonowania metafor w eseju Sontag.
Bibliografia
Choromańska M. (2000) Żywe metafory w języku dzisiejszej prasy (I). Poradnik Językowy, nr 2, 49-63.
Cott J., Sontag S. (2014) Myśl to forma odczuwania. Susan Sontag w rozmowie z Jonathanem Cottem. przeł. D. Żukowski. Kraków: Wydawnictwo Karakter.
Czeremski M. (2021) Mit w umyśle. Ewolucyjno-kognitywne podstawy form mitycznych, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Dryll M.E. (2014) Rozumienie metafor charakteryzujących ludzi – perspektywa rozwojowa, praca doktorska. Warszawa.
Dzięcioł E. (2010) Metafory potoczne a kompetencja komunikacyjna osób niesłyszących. Conversatoria Linguistica, nr. 4, 13-21. DOI: 10.34739/clg
Kiklewicz A. (2006) Teoria metafor pojęciowych: zagadnienia dyskusyjne, W: A. Kiklewicz (red.), Język. Komunikacja. Wiedza, Mińsk: Prawo i ekonomika, 217-273.
Lakoff G. (1982) Categories: An Essay in Cognitive Linguistics, W: I-S Yang (red.), The Linguistic Society of Korea, Seul, 139-193.
Lakoff G. (1987) Women, Fire, and Dangerous Things: What Categories Reveal about the Mind, Chicago: University of Chicago Press.
Lakoff G., Johnson M. (2010) Metafory w naszym życiu, przeł. T. P. Krzeszowski, Warszawa: Wydawnictwo Aletheia,.
Morzyńska-Wrzosek B. (2020) Choroba i jej metafory w twórczości współczesnych polskich poetek. Etnolingwistyka. Problemy języka i kultury, nr 32, 173-190.
Pajdzińska A. (1999) Metafora pojęciowa w badaniach diachronicznych, W: A. Pajdzińska, P. Krzyżanowski (red.), Przeszłość w językowym obrazie świata, Lublin: UMCS, 51-66.
Pruś K. (2019) Opowieść o jesieni jako rite de passage. Rola scenariuszy kultury w oswajaniu choroby nowotworowej u dzieci. Dziennikarstwo i Media, nr 10, s. 93-110. DOI: 10.19195/2082-8322
Sontag S. (2016) Choroba jako metafora. AIDS i jego metafory, przeł. J. Andres, Kraków: Wydawnictwo Karakter.
Szejnach P. (2015) Trudne umieranie. Narracyjne przedstawienia choroby i śmierci a doświadczenia osób terminalnie chorych, Warszawa: Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, Fundacja Slawistyczna.
Wojtukiewicz A. (2020) Pandemia COVID-19 – metaforyka w głównych wydaniach polskich dzienników telewizyjnych, „com.press”, nr 3(2), Pozyskano z: https://compress.edu.pl/e-wydania/item/pandemia-covid-19-metaforyka-w-glownych-wydaniach-polskich-dziennikow-telewizyjnych (dostęp 23.02.2024)
Yang Q. (2018) , An Idealized Cognitive Model Analysis of Metaphors in American Economic News Report, IOP Conference Series: Earth and Environmental Science, Pozyskano z: https://iopscience.iop.org/article/10.1088/1755-1315/128/1/012002/pdf (dostęp 28.02.2024)
Copyright (c) 2026 Perspektywy Kultury

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.
