Diagnoza zaburzeń umysłu w utworach pisarzy-lekarzy

Słowa kluczowe: psychiatria, neurologia, filozofia, cybernetyka, psychologia eksperymentalna, neuronauka

Abstrakt

Wykorzystując odniesienia z zakresu psychiatrii, neurologii i filozofii, autorka analizuje utwory pisarzy posiadających medyczne wykształcenie: Antoniego Czechowa, Michaiła Bułhakowa, Mieczysława Jarosławskiego i Stanisława Lema, skupiając uwagę na chorobie psychicznej i jej determinantach oraz metodach leczenia. Literacka diagnoza zrywa z romantycznym toposem, pozytywnym, twórczym aspektem choroby psychicznej, odsłania jej wymiar cielesny, wiąże z nią zarówno deficyty poznawcze, jak i nadmiarowość doznań. Przestrzeń szpitala psychiatrycznego uznana zostaje za chorobotwórczą, jej opisy są naturalistyczne, pisarze są zgodni w niezgodzie na izolację pacjentów chorych psychicznie oraz negatywnie oceniają metody leczenia. Różnią się jednak w kwestii determinantów: dopatrują się przyczyn w systemie neuronalnym, wadzie anatomicznej, która zakłóca obieg impulsów (Jarosławski i Lem), lub podkreślają rolę środowiska i czynników psychoplastycznych (Czechow i Bułhakow).

Opublikowane
2026-03-26
Jak cytować
[1]
Grodecka, A. 2026. Diagnoza zaburzeń umysłu w utworach pisarzy-lekarzy. Perspektywy Kultury. 52, 1 (mar. 2026), 93-108. DOI:https://doi.org/10.35765/pk.2025.5201.08.
Dział
Wokół medycyny, medyków i medykamentów w kulturze