Pornography under the Veil of Terror

The Ideology of Extreme Horror Literature

DOI: https://doi.org/10.35765/pk.2025.5201.23
Keywords: horror, extreme horror, pornography, ideology, popular culture

Abstract

Extreme horror represents a radical subgenre within the broader spectrum of horror literature. Novels belonging to this genre frequently contain realistic and often grotesque descriptions of brutal murders, tortures, mutilation, and sexual acts, including depictions of pedophilia, zoophilia, necrophilia, and other forms of transgressive behavior. However, an analysis of works recognized as classic examples of extreme horror reveals problems with their classification and labeling. One of the most significant distinctions emerges at the ideological level. When horror literature is examined from this perspective, it becomes clear that one of its primary functions is the preservation of the existing social order. By contrasting the normal and the abnormal, horror reaffirms the former as natural and desirable. This dynamic is not necessarily present in extreme horror. In this context, it becomes challenging to identify a coherent ideology beyond one central theme: the breaking of taboos and the transgression of acceptable boundaries. These characteristics align more closely with those of pornography. Consequently, considering both formal and generic differences, it is appropriate to categorize extreme horror as a form of obscene literature and classify it within the realm of pornography.

Author Biography

Paweł Bernacki, Uniwersytet Wrocławski

Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2016 r. obronił, a cztery lata póżniej opublikował rozprawę doktorską Polska książka artystyczna po 1989 roku. O relacjach między tekstem literackim a wizualną formą dzieła i tym samym uwidocznił swoje bibliologiczne zainteresowania. Obecnie jest pracownikiem Zakładu Mediów Cyfrowych w Instytucie Nauk o Informacji i Mediach, a także kierownikiem zlokalizowanej w Instytucie Pracowni Badań nad Sztuką Książki oraz opiekunem Koła Naukowego Bibliotekoznawców Lorem Ipsum. W swoich artykułach i wystąpieniach konferencyjnych podejmuje tematykę związaną ze współczesną sztuką książki, szeroko rozumianą grozą, nowymi formami publikowania oraz grami i ich relacjami z bibliologią. Interesują go także kwestie związane z wykorzystaniem nowych technologii w edukacji oraz innowacyjnymi metodami nauczania.

References

Bauman, Z. (2008). Płynny lęk, tłum. J. Margański. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Carrol, N. (2004). Filozofia horroru albo paradoksy uczuć, tłum. M. Przylipak. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.

Gorer, G. (1979). Pornografia śmierci. Teksty: teoria literatury, krytyka, inter-pretacja, nr 3(45), 197–203.

Grzywacz, M. (2013). Przedmowa. W: M. Grzywacz i T. Czarny (red.), Gorefi-kacje. Pierwsza polska antologia gore. Katowice: Wydaje.pl, 4–8.

Has-Tokarz, A. (2011). Horror w literaturze współczesnej i filmie. Lublin: Wy-dawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Hendrix, G. (2021). Posłowie. W: M. Johnson, Zabawmy się u Adamsów, tłum. B. Czartoryski. Czerwonak: Vesper, 311–317.

Houellebecq, M. (2007). H.P. Lovecraft. Przeciw światu, przeciw życiu, tłum. J. Giszczak. Warszawa: Wydawnictwo Literackie.

King, S. (2014). Danse Macabre, tłum. P. Braiter i P. Ziemkiewicz. Warszawa: Prószyński i S-ka.

Lee, E. (2014). Przedmowa. W: T. Czarny (red.), Gorefikacje II, t. 1, tłum. M. Grzywacz. Katowice: Wydaje,pl, 6–11.

Marcus, S. (1966). The Other Victorians: A Study of Sexuality and Pornogra-phy in Mid-ninetennth-century England. Nowy Jork: Basic Books.

Niesporek, K. (2014). Groza w opowiadaniu „Talidomid” Dawida Kaina. W: E. Bartos, D.K. Chwolik, P. Majerski i K. Niesporek (red.), Literatura popu-larna, t. 2, Fantastyczne kreacje światów. Katowice: Wydawnictwo Uni-wersytetu Śląskiego, 303–323.

Nijakowski, L. (2010). Pornografia. Historia, znaczenie, gatunki. Warszawa: Iskry.

Pitrus, A. (1992). Gore-seks–ciało–psychoanaliza: pułapka interpretacyjna. Siedlce: Oficyna Wydawnicza „ER”.

Roudinesco, E. (2009). Nasza mroczna strona. Z dziejów perwersji, tłum. B. Baran. Warszawa: Czytelnik.

Siwiec, T. (2017). Wataha. Szczecinek: Phantom Books.

Siwiec, T. (2019). Skorki. Szczecinek: Phantom Books.

Sułkowski, B. (2006). Przemoc i pornografia śmierci jako przynęty medialne. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Wiktorowski, G. (2016). Pornografia – od medykalizacji do „nozologicznej” precyzji na przykładzie pornografii internetowej. W: B. Płonka-Syroka (red), Antropologia miłości, t. VIII.Wrocław: Oficyna Wydawnicza Arbore-tum, 225–274.

Wiktorowski, G. (2016). Pornografia – not a love story. W: B. Płonka-Syroka (red), Antropologia miłości, t. VIII. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Arbo-retum, 185–224.

Williams, L. (2010). Hard core. Władza, przyjemność i „szaleństwo widzialno-ści”, tłum. J. Burzyńska, I. Hansz, M. Wojtyna. Gdańsk: Słowo/obraz teryto-ria.

Williams, L. (2013). Seks na ekranie, tłum. M. Wojtyna. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.

Published
2026-03-26
How to Cite
[1]
Bernacki, P. 2026. Pornography under the Veil of Terror: The Ideology of Extreme Horror Literature. Perspectives on Culture. 52, 1 (Mar. 2026), 333-350. DOI:https://doi.org/10.35765/pk.2025.5201.23.
Issue
Vol. 52 No. 1 (2026): Medicine, Physicians, and Pharmaceuticals in Culture
Section
Varia

Copyright (c) 2026 Perspectives on Culture

Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.

Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:

  1. utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
  2. zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
  3. rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
  4. wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
  5. rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
  6. publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym. 

Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.