Konfrontacje czasów i abiektalność postapokaliptycznego świata
Edukacyjny potencjał Drogi Cormaca McCarthy’ego
Abstrakt
Sztuka i literatura stanowią atrakcyjne i wartościowe narzędzia edukacyjne. Dostarczając nowych przeżyć, aktualizują naszą wiedzę o świecie i ludziach, a także o nas samych. Sztuka, która podejmuje aktualne problemy, poddana interpretacji, może pełnić funkcję sensotwórczą. Celem niniejszego artykułu jest próba pedagogicznego odczytania tekstu postapokaliptycznej powieści Droga Cormaca McCarthy’ego, z wykorzystaniem estetyczno-społecznej kategorii abiektu, związanej z teorią wstrętu, w kontekście temporalnym. Wybór zarówno tekstu do analizy, jak i przewodniej kategorii interpretacyjnej wynika z przekonania autorki o konieczności wychodzenia poza teksty kanoniczne, eksploracji nowych dla pedagogiki estetycznej kategorii, które odpowiadają potrzebom współczesności, a także czerpią z dorobku najnowszej humanistyki. Tekst jest propozycją, która może służyć jako źródło inspiracji dla pedagogów teoretyków i praktyków oraz nauczycieli w zakresie sposobów odnoszenia tekstów kultury do ważnych, aktualnych pedagogicznie i społecznie problemów.
Bibliografia
Ahmed, S. (2014). Performatywność obrzydzenia. Teksty Drugie, nr 1, 169–191.
Bińczyk, E. (2022). Planetarna myśl społeczna oraz wystudzanie wzrostu. Stu-dia Socjologiczne, nr 246(3), 9–27.
Bonna, B. (2003). Rola sztuki w życiu człowieka. Kultura i Edukacja, nr 3–4, 59–70.
Dominy, J.J. (2015). Cannibalism, Consumerism, and ProfanationCormac McCarthy’s The Road and the End of Capitalism. The Cormac McCarthy Journal, nr 13(1), 143–158. DOI: 10.5325/cormmccaj.13.1.0143.
Douglas, M. (2007). Czystość i zmaza. Warszawa: Państwowy Instytut Wydaw-niczy.
Eco, U. (2008). Dzieło otwarte. Forma i nieokreślenie w poetykach współcze-snych. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.
Foster, H. (2010). Powrót Realnego. Awangarda u schyłku XX wieku. Kraków: Universitas.
Frye, S. (2009). Understanding Cormac McCarthy. Columbia: University of South Carolina Press.
Gallagher, A. (2020). Slow Ethics and the Art of Care. Bingley: Emerald Pub-lishing Limited.
Głąb, A. (2015). Świat po apokalipsie. Etyka według Cormaca McCarthy’ego. Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria, nr 3(95), 23–37.
Haidt, J., Rozin, P., McCauley, C. i Imada, S. (1997). Body, psyche, and culture: The relationship between disgust and morality. Psychology and Develop-ing Societies, nr 9(1), 107–131.
Han, B-C. (2023). Nie(do)rzeczy. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Hoberek, A. (2011). Cormac McCarthy and the aesthetics of exhaustion. American Literary History, nr 23(3), 483–499.
Huebert, D. (2017). Eating and Mourning the Corpse of the World: Ecological Cannibalism and Elegiac Protomourning in Cormac McCarthy’s The Road. The Cormac McCarthy Journal, nr 15(1), 66–87.
Jaworska-Witkowska, M. (2009). Ku kulturowej koncepcji pedagogiki. Kraków: Impuls.
Kołodziej, P. (2021). Literatura grozi myśleniem. Kraków: Universitas.
Kopka, J. (2012). Czas a moralność. Od filozoficznych do socjologicznych koncepcji czasu. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica, nr 40, 33–47.
Kowalczyk, K. (2022). Afektywno-emocjonalne pojmowanie dziecięcego ciała w literackich narracjach o II wojnie światowej (na przykładzie Dzieci, któ-rych nie ma Renaty Piątkowskiej). Er(r)go. Teoria – Literatura – Kultura, nr 2(45), 231–248.
Kristeva, J. (2007). Potęga obrzydzenia. Esej o wstręcie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kwiatkowska-Tybulewicz, B. (2016). Wychowawcze aspekty sztuki współcze-snej. Z perspektywy pedagogiki krytycznej. Warszawa: Wydawnictwa Uni-wersytetu Warszawskiego.
Lisiecka, A. (2022). Pedagogiczne spojrzenie na kategorię wstrętu w sztuce popularnej. Propozycje interpretacyjne dla wybranych fenomenów. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
McCarthy, C. (2019). Droga. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
Melosik, Z. (2010). Tożsamość, ciało i władza w kulturze instant. Kraków: Im-puls.
Menninghaus, W. (2009). Wstręt: Teoria i historia. Kraków: Universitas.
Muszyńska, M. (2010). Ku rekonstrukcji koncepcji podmiotu według Julii Kristevej. Podstawy Edukacji, nr 3, 149–172.
Myrdzik, B. (2006). Zrozumieć siebie i świat. Szkice i studia o edukacji poloni-stycznej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Nijakowski, L.M. (2019). Świat po apokalipsie. Społeczeństwo w świetle po-stapokaliptycznych tekstów kultury popularnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
Pankowska, K. (2007). Teoria wychowania estetycznego w zmieniającej się rzeczywistości. W: K. Wilkoszewska (red.), Wizje i re-wizje. Wielka księga estetyki w Polsce. Kraków: Universitas, 877–885.
Paryż, M. (2014). Cormac McCarthy. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Read, H. (1976). Wychowanie przez sztukę. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rozin, P., Haidt, J., i McCauley, C. (2005). Wstręt. W: M. Lewis i J.M. Haviland-Jones (red.), Psychologia emocji. Gdańsk: Gdańskie Wy-dawnictwo Psychologiczne, 798–815.
Schiller, F. (1972). Listy o estetycznym wychowaniu człowieka i inne rozprawy. Warszawa: Czytelnik.
Szmidt, K.J. (2013). Pedagogika twórczości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Tabaszewska, J. (2011). Zagrożenia czy możliwości? Ekokrytyka-rekonesans. Teksty Drugie, nr (3), 205–220.
Tużnik, M. (2016). Problem abiekcji w kulturze. Kultura i Wartości, nr 19, 117–138. DOI: 10.17951/kw.2016.19.117.
Wierel, K. (2017). Po co nam postapokalipsy? Kultura postapokaliptyczna na początku XXI wieku. Przegląd Humanistyczny, nr 1, 11–20. DOI: 10.5604/01.3001.0009.9222
Wildowicz, J. (2019). Mit utopijnej Ameryki w Drodze Cormaca McCarthy’ego: postkapitalistyczna, postkonsumpcyjna, postapokaliptyczna wizja świata. W: W. Biegluk-Leś, S. Borowska-Szerszun i E. Feldman-Kołodziejuk (red.), Fantastyka a realizm/ The fantastic and realism. Białystok: Temida 2, 155–167.
Wiśniewska, L.A. (2014). Kult ciała a starość. Refleksje psychologiczne. Rocz-nik Andragogiczny, nr 21, 259–270. DOI: 10.12775/RA.2014.019
Wojnar, I. (1964). Estetyka i wychowanie. Warszawa: PWN.
Wojnar, I. (1976). Teoria wychowania estetycznego. Zarys problematyki. War-szawa: PWN.
Wojnar, I. (1984). Sztuka jako podręcznik życia. Warszawa:Nasza Księgarnia.
Wojnar, I. (2007). O edukacji estetycznej – głos pedagoga humanisty. W: K. Wilkoszewska (red.), Wizje i re-wizje. Wielka księga estetyki w Polsce. Kraków: Universitas, 872–875.
Wojnar, I. (2021). Ambiwalencje – uniwersalna problematyka i mądrość życia. W: A. Piejka (red.), Humanistyczne ambiwalencje globalizacji. Zbiór stu-diów. Warszawa: Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN, 181–184.
Wojnar, I., i Pielasińska, W. (1990). Wstęp. W: I. Wojnar i W. Pielasińska (red.), Wychowanie estetyczne młodego pokolenia. Polska koncepcja i doświadczenia. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 5–14.
Wróblewski, Ł. (2016a). Masłowska: Opowieść o wstręcie. Kraków: Zakład Wydawniczy „Nomos”.
Wróblewski, Ł. (2016b). Rozrachunki ze wstrętem w „Trocinach” Krzysztofa Vargi. Wstręt, innowacja, poznanie. Teksty Drugie, nr 4, 324–339.
Wróblewski, Ł. (2021). Jak wykorzystać wstręt? O roszadach z polskością i potrzebie samorealizacji w twórczości Michała Witkowskiego słów kilka. Dziennikarstwo i Media, nr 16, 25–36.
Zalewska-Pawlak, M. (2017). Sztuka i wychowanie w XXI wieku. W poszukiwaniu zagubionej teorii sztuki życia i sztuki w wychowaniu. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Copyright (c) 2026 Perspektywy Kultury

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.
