Zarządzanie mediami społecznościowymi w gminach
zakotwiczenie organizacyjne, profile kompetencyjne oraz zdolności w zakresie sztucznej inteligencji
Abstrakt
Media społecznościowe stały się rutynowym elementem komunikacji w polskich gminach, jednak dotychczasowe badania częściej koncentrowały się na samej obecności na platformach niż na uwarunkowaniach organizacyjnych, w których komunikacja ta jest zarządzana. Niniejszy artykuł analizuje zarządzanie mediami społecznościowymi w gminach, ze szczególnym uwzględnieniem zakotwiczenia organizacyjnego, zdolności operacyjnych, poziomu formalizacji, dojrzałości pomiarowej, praktyk reagowania w sytuacjach trudnych oraz deklarowanej gotowości do wykorzystania narzędzi opartych na sztucznej inteligencji. Badanie opiera się na ogólnopolskim sondażu CAWI przeprowadzonym w czwartym kwartale 2023 roku wśród 1 793 gmin, co stanowi 72,4% populacji. Większość respondentów (86,1%) zadeklarowała korzystanie z mediów społecznościowych, przy czym wyraźnie dominował Facebook; dlatego szczegółowe analizy przeprowadzono w ramach modułu dotyczącego Facebooka (N = 1,465). Zastosowano trzy syntetyczne wskaźniki: Indeks Zdolności Operacyjnej (OCI), Indeks Formalizacji (FI) oraz Indeks Dojrzałości Pomiarowej (MMI). Wyniki wskazują, że modele zakotwiczenia organizacyjnego wiążą się z różnicami w poziomie OCI, FI i MMI. Modele regresji kontrolowano pod względem typu gminy oraz charakterystyk demograficzno-finansowych. Wyższy poziom formalizacji jest powiązany z większym prawdopodobieństwem prowadzenia pomiarów, natomiast pomiar, a nie samo istnienie strategii komunikacji, współwystępuje z częstszym stosowaniem proaktywnych praktyk moderacyjnych. W komunikacji dotyczącej kwestii o wysokiej wadze społecznej cele dialogiczne są najsilniejszym predyktorem uwzględniania Facebooka jako preferowanego kanału komunikacji, natomiast cele wizerunkowe są również dodatnio powiązane z tym wynikiem. Postrzegana skuteczność Facebooka wiąże się zarówno z celami komunikacyjnymi, jak i z dojrzałością zarządzania. Deklarowana gotowość do wykorzystania sztucznej inteligencji jest związana z dojrzałością pomiarową, poziomem formalizacji oraz wsparciem ze strony władz samorządowych, podczas gdy faktyczne wykorzystanie AI wiąże się przede wszystkim z dojrzałością pomiarową i wsparciem kierownictwa. Zdolność operacyjna nie wyłania się jako niezależny predyktor wyników związanych z AI. Uzyskane wyniki sugerują, że zarządzanie mediami społecznościowymi w gminach należy postrzegać przede wszystkim jako problem zarządczy (governance), a nie jedynie kwestię obecności na platformach.
Bibliografia
Adamus-Matuszyńska, A., Rydzak, W., & Tworzydło, D. (2023). Zintegrowana komunikacja marketingowa oraz public relations w erze digitalizacji. Pol-skie badania i teorie, szanse i zagrożenia, trendy i praktyka. Zeszyty Nau-kowe Akademii Górnośląskiej, 10, 5–11. https://doi.org/10.53259/2023.10.01
Bauschke, R. & Jäckle, S. (2023). Hate speech on social media against German mayors: Extent of the phenomenon, reactions, and implications. Policy & Internet, 15(2), 223–242. https://doi.org/10.1002/poi3.335
Bertot, J.C., Jaeger, P.T., & Grimes, J.M. (2010). Using ICTs to create a culture of transparency: E-government and social media as openness and an-ti-corruption tools for societies. Government Information Quarterly, 27(3), 264–271. https://doi.org/10.1016/j.giq.2010.03.001
Bonsón, E., Royo, S., & Ratkai, M. (2015). Citizens’ engagement on local gov-ernments’ Facebook sites: An empirical analysis. The impact of different media and content types in Western Europe. Government Information Quarterly, 32(1), 52–62. https://doi.org/10.1016/j.giq.2014.11.001
Bonsón, E., Royo, S., & Ratkai, M. (2017). Facebook practices in Western Eu-ropean municipalities: An empirical analysis of activity and citizens’ en-gagement. Administration & Society, 49(3), 320–347. https://doi.org/10.1177/0095399714544945
Bonsón, E., Torres, L., Royo, S., & Flores, F. (2012). Local e-government 2.0: Social media and corporate transparency in municipalities. Government Information Quarterly, 29(2), 123–132. https://doi.org/10.1016/j.giq.2011.10.001.
Chan, M. & Yi, J. (2024). Social media use and political engagement in polar-ized times: Examining the contextual roles of issue and affective polariza-tion in developed democracies. Political Communication, 41(5), 743–762. https://doi.org/10.1080/10584609.2024.2325423
Criado, J.I. & Villodre, J. (2022). Revisiting social media institutionalization in government: An empirical analysis of barriers. Government Information Quarterly, 39(2), 101643. https://doi.org/10.1016/j.giq.2021.101643
Guzowski, R. (2015). Administracja publiczna w mediach społecznościowych. Presscom.
Hybka, M.M., Trębecki, J., & Rydzak, W. (2024). Sztuczna inteligencja w komunikowaniu z wykorzystaniem mediów społecznościowych – czy polskie gminy są na to przygotowane? Zeszyty Naukowe Akademii Górno-śląskiej, 11(23), 43–51. https://doi.org/10.53259/2024.11.05
Kaczmarek-Śliwińska, M. (2011). Zarządzanie komunikacją organizacji w obszarze social media. Marketing i Zarządzanie, 24, 63–74.
Kaczmarek-Śliwińska, M. (2014). Kompetencje medialne pracowników w dobie social media. Kultura Popularna, 3(41), 68–77.
Kaczmarek-Śliwińska, M. (2016). Zarządzanie komunikacją kryzysową w przestrzeni mediów społecznościowych w kontekście zjawiska hejtingu. Kultura—Media—Teologia, 25, 46–58.
López Alonso, E. & Moreno López, B. (2019). ). La gestión de los medios so-ciales en la Administración local: análisis de los municipios rurales espa-ñoles [Social media management in local administration: Analysis of rural municipalities in Spain]. Vivat Academia. Revista de Comunicación, 148, 77–99. https://doi.org/10.15178/va.2019.148.77-99
Lovari, A., & Materassi, L. (2021). Trust me, I am the social media manager! Public sector communication’s trust work in municipality social media channels. Corporate Communications: An International Journal, 26(1), 55–69. https://doi.org/10.1108/CCIJ-01-2020-0027
Mergel, I. (2012a). A manager’s guide to designing a social media strategy. IBM Center for The Business of Government.
Mergel, I. (2012b). Social media in the public sector: A guide to participation, collaboration, and transparency in the networked world. Jossey-Bass.
Mergel, I. (2013). A framework for interpreting social media interactions in the public sector. Government Information Quarterly, 30(4), 327–334. https://doi.org/10.1016/j.giq.2013.05.015
Mickoleit, A. (2014). Social media use by governments: A policy primer to discuss trends, identify policy opportunities and guide decision makers (OECD Working Papers on Public Governance No. 26). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/5jxrcmghmk0s-en
Millard, J. (2023). Impact of digital transformation on public governance: New forms of policy-making and the provision of innovative, people-centric and inclusive public services (JRC133975). Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2760/204686
OECD. (2024). Facts not fakes: Tackling disinformation, strengthening infor-mation integrity. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/d909ff7a-en
Raposo, R., Morais, N., Gouveia, T., & Silva, A. (2024). Municipalities and their use of social media as communication tools: An overview of some current practices in the Aveiro region in Portugal. European Conference on Social Media, 11(1), 225–234. https://doi.org/10.34190/ecsm.11.1.2219
Rydzak, W. (2016a). Internetowe public relations. In P. Deszczyński (Ed.), Public relations (pp. 138–145). Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicz-nego w Poznaniu.
Rydzak, W. (2016b). Kryzysowe public relations. In P. Deszczyński (Ed.), Public relations (pp. 113–125). Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu.
Rydzak, W. (2023). Patrząc wstecz i przewidując przyszłość. Wyzwania branży public relations w dobie AI i zagrożeń dla branży kreatywnej. Zeszyty Naukowe Akademii Górnośląskiej, 10, 41–51. https://doi.org/10.53259/2023.10.05
Sfetcu, N. (2024). The role of social media in democracy, new public manage-ment and e-governance. MultiMedia Publishing. https://doi.org/10.58679/MM15993
Sobaci, M.Z. (Ed.). (2016). Social media and local governments: Theory and practice. Springer.
Stone, J.A. (2025). Exploring social media purposes and strategic approaches among US municipalities. Policy & Internet, 17(3), Article e70015. https://doi.org/10.1002/poi3.70015
Stone, J.A., Flanders, K.J., Robles, P., & Can, S.H. (2024). Strategic measure-ment and evaluation of municipal social media: Insight from front-line personnel in the United States. Transforming Government: People, Process and Policy, 18(1), 103–117. https://doi.org/10.1108/TG-07-2023-0090
Szczuka, G. (2023). Model systemu komunikacji marketingowej jednostek samorządu terytorialnego w świetle koncepcji marketingu 4.0 [Doctoral dissertation, Uniwersytet Gdański]. Repozytorium Uniwersytetu Gdań-skiego. https://repozytorium.bg.ug.edu.pl/info/phd/UOG895932ec9a9547d5aa04a86420c12597/
Wang, C., & Medaglia, R. (2017). Governments’ social media use for external collaboration: Juggling time, task, team, and transition, with technology. Transforming Government: People, Process and Policy, 11(4), 572–595. https://doi.org/10.1108/TG-02-2017-0009
Wimberger, A. (2024). Ergebnisse der Befragung der Kommunen zu ihrer Social-Media-Nutzung. Die Niedersächsische Gemeinde, 76(2), 16–17.
Copyright (c) 2026 Uniwersytet Ignatianum w Krakowie

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.
