Zarządzanie materialnym dziedzictwem judaizmu
wybrane problemy
Abstrakt
Celem artykułu jest określenie potencjału i możliwości wykorzystania wiedzy z zakresu współczesnego zarządzania w odniesieniu do ochrony i promocji dziedzictwa materialnego judaizmu oraz przekazanie konkretnych rekomendacji dotyczących tej sfery. Celem cząstkowym jest analiza uwarunkowań kulturowych, które wywierały wpływ na kształtowanie się relacji między chrześcijanami a wyznawcami judaizmu. Kulturowa kategoria Inności („swój-obcy”) częściowo wyjaśnia mechanizm wzajemnego postrzegania chrześcijan i reprezentantów narodu wybranego. Do badań na potrzeby niniejszego opracowania wybrano metodę desk research. Przeprowadzono krytyczną analizę literatury przedmiotu i prasy specjalistycznej, zastosowano też metodę analizy opisowej. W ramach studium przypadku analizie poddano Szlak Kultury Żydowskiej w Żarkach (woj. śląskie). Uzyskane wyniki pokazują, że Polacy chętnie podejmują działania na rzecz ochrony i promocji dziedzictwa judaizmu. Świadczy to o potrzebie utrzymywania wzajemnie dobrych relacji. Aby sprawnie chronić materialne dziedzictwo judaizmu, warto czynić to jednak zgodnie z nauką o zarządzaniu. Zarządzanie w warstwie teoretycznej musi się mieścić w paradygmacie systemowym, uwzględniającym podejście holistyczne, natomiast od strony praktycznej uwzględniać ujęcie funkcjonalne.
Bibliografia
Banasiewicz E. (2001). Obraz Żyda i kultury żydowskiej w folklorze polskim. Literatura Ludowa, nr 2, 39-50.
Bukowski, W., Noga, Z. (1998). Żydzi w Polsce. Swoi czy obcy? Katalog wystawy. Kraków.
Cała A. (1988). Wizerunek Żyda w polskiej kulturze ludowej. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Gaweł Ł. (2011). Szlaki dziedzictwa kulturowego. Teoria i praktyka zarządzania, Kraków: Wydawnictwo UJ.
Gmina Lelów. Pozyskano z: https://www.lelow.pl/kategorie/swieto-ciulimu-czulentu (dostęp: 15.10.2023).
Jastrzębski J. (1989). Żyd jako „obcy” i jako „swój” w kulturze wsi polskiej XIX w., Literatura Ludowa, nr 4/6, 31-48.
Jones, G., George, J. (2011). Essentials of Contemporary Management. New York: McGraw-Hill.
Juska, J. M. (2018). Integrated Marketing Communication. Advertising and Promotion in a Digital World. New York: Routledge Taylor&Francis Group.
Pabian B. (2008). Nadzieja na szczęście? Portret Żyda w domach częstochowskich. Literatura Ludowa, nr 2, 39-49.
Portal Miasto i Gmina Żarki. Pozyskano z: https://www.turystykazarki.pl/# (dostęp: 07.11.2023).
Projekt Szlaki kulturowe jako medium zmian w kulturze. Pozyskano z: http://www.szlaki.sgpm.krakow.pl/szlak-kultury-zydowskiej (dostęp: 15.10.2023).
Serwis Rzeczypospolitej Polskiej. Pozyskano z: https://www.gov.pl/web/rolnictwo/gotowe-dania-i-potrawy11 (dostęp: 15.10.2023).
Stoner, J., Freeman, E., Gilbert, D. (2011). Kierowanie. Warszawa: PWE.
Tokarska-Bakir, J. (2004). Rzeczy mgliste. Eseje i studia. Sejny: Wydawnictwo Pogranicze.
Unterman, A. (1989). Żydzi. Wiara i życie. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie.
Viva El Mundo. Pozyskano z: http://viva-elmundo.blogspot.com/2014/10/na-szlaku-kultury-zydowskiej-w-zarkach.html (dostęp: 17. 09.2023).
Copyright (c) 2025 Perspektywy Kultury

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor, zgłaszając swój artykuł, wyraża zgodę na korzystanie przez Wydawnictwo Uniwersystet Ignatianum z utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Wydawca zobowiązuje się szanować osobiste prawa autorskie do utworu.