W aptece i w kuchni

Warzywa i przyprawy o właściwościach leczniczych na kartach Składu albo skarbca… Jakuba Kazimierza Haura (1632–1709)

Słowa kluczowe: Jakub Kazimierz Haur, historia medycyny, staropolskie poradniki, lek roślinny

Abstrakt

Przedmiotem artykułu jest dzieło Jakuba Kazimierza Haura zatytułowane Skład albo skarbiec znakomitych sekretów ekonomiej ziemiańskiej. Siedemnastowieczny autor zawarł w nim wiele cennych porad dotyczących najróżniejszych dziedzin życia – rolnictwa, meteorologii, astrologii, weterynarii, plastyki, geografii i prawa, prowadzenia domu i majsterkowania, kulinariów, czytelnictwa, łowiectwa, wychowania dzieci, medycyny, higieny, a nawet zabezpieczania się przed czarami. Trzy ostatnie zagadnienia są w dziele ściśle ze sobą powiązane, w czasach Haura przyczyną wielu dolegliwości był bowiem brak higieny, natomiast w opinii znacznej części społeczeństwa choroba stanowiła wynik czarów i efekt rzuconego uroku. Cechą charakterystyczną fragmentów dzieła poświęconych problemom z zakresu lecznictwa jest więc nieustanne przenikanie się treści racjonalnych z elementami myślenia magicznego. Autor zapoznaje czytelników z dokładnym działaniem leków roślinnych, m.in. sporządzonych na bazie warzyw oraz przypraw. W tej grupie najczęściej wymienia: czosnek, cebulę, bób, pietruszkę, goździki, rozmaryn, szafran, gałkę muszkatołową oraz imbir. Lecznicze działanie wielu proponowanych przez Haura specyfików jest potwierdzone również i dzisiaj. Na podkreślenie zasługują ponadto dość nowoczesne poglądy pisarza na temat higieny, a także przekonanie o szkodliwości nadużywania leków.

Biogram autora

Beata Stuchlik-Surowiak, Uniwersytet Śląski w Katowicach

Doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Jej zainteresowania naukowe obejmują literaturę i kulturę staropolską, historię obyczajów, zagadnienia związane z rolą kobiety w kulturze epok dawnych, a także badania z pogranicza literatury i prawa. Autorka książek: Szkice o zbrodni w kulturze staropolskiej (XV–XVII wiek). Między faktem, historią i literaturą (Katowice 2025); „Historiej starych” czytanie. Człowiek i świat w Chronografii albo Dziejopisie żywieckim Andrzeja Komonieckiego (Katowice 2020); Obraz małżeństwa w „antyfeministycznych” utworach Bartosza Paprockiego na tle obyczajowych, religijnych oraz literackich zjawisk XVI i pierwszej połowy XVII wieku (Katowice 2016); Od Długosza do Internetu. Rzecz o królowej Jadwidze (Kraków 2013); Barokowe epitalamium śląskie. Kobieta, małżeństwo, rodzina (Katowice 2007).

Bibliografia

[b.a.]. (2017). Zioła, naturalne lekarstwa z pól i ogrodów. Warszawa: Wydaw-nictwo SBM.

Bockenheim, K. (1999). Przy polskim stole. Wrocław: Wydawnictwo Dolno-śląskie.

Brückner, A. (2000). Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna.

Drygas, A. (1988). Dawne terapie. Lek i jego formy, sposoby wytwarzania i dystrybucji. W: T. Brzeziński (red.), Historia medycyny. Warszawa: Pań-stwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 158–184.

Falimirz, S. (1534). O ziołach i o mocy ich. Kraków: Oficyna Floriana Unglera. Biblioteka Narodowa, sygn. SD. XVI. Qu. 1933.

Galilej, C. (2017). XVII-wieczny poradnik rolniczy. Lingwistyczna charaktery-styka gatunku (na przykładzie traktatów agronomicznych Jakuba Kazimie-rza Haura). Prace Językoznawcze UWM, t. 19/4, 31–63.

Giermaziak, W. (2012). Lek roślinny w medycynie na przykładzie maku w wybranych drukach polskich od końca XVIII do początków XX wieku. W: B. Płonka-Syroka, A. Syroka i K. Sudoł (red.), Lek roślinny – historia i współczesność. T. 1. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Arboretum, 45–64.

Girys-Czagowiec, W. (2005). Obraz siedemnastowiecznej Polski i jej miesz-kańców w oczach cudzoziemców. Napis. Tom poświęcony literaturze oko-licznościowej i użytkowej, ser. 11, 9–20.

Haur, J.K. (2015). Skład albo skarbiec znakomitych sekretów ekonomiej zie-miańskiej. Reprint wydania z 1693 r. Warszawa: Wydawnictwo Graf_ika.

Hrycyna, E. (2019). Rozmaryn. Rosmarinus officinalis. W: J. Bartmiński (red.), Słownik stereotypów i symboli ludowych. T. 2: Rośliny. Cz. 4: Zioła. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Jezierska-Domaradzka, A. (2012). Rośliny lecznicze w Biblii. W: B. Płonka-Syroka, A. Syroka i K. Sudoł (red.), Lek roślinny – historia i współczesność. T. 1. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Arboretum, 147–156.

Kamper-Warejko, J. (2017). Polski XVI-wieczny przekład poradnika Piotra Krescencjusza jako świadectwo przenikania kultur. Rocznik Przekłado-znawczy, nr 12, 153–169.

Kowalczyk-Wesołowska, S. (2023). Wpływ czarów na choroby zwierząt go-spodarczych w świetle XVII-wiecznego „Składu albo skarbca…” Jakuba Ka-zimierza Haura. Humanistyka i Przyrodoznawstwo, t. 29, 89–106.

Kowalski, P. (2000). Theatrum świata wszystkiego i poćciwy gospodarz. O wizji świata pewnego siedemnastowiecznego pisarza ziemiańskiego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Kuchowicz, Z. (1954). Leki i gusła dawnej wsi. Stan zdrowotny polskiej wsi pańszczyźnianej w XVII–XVIII w. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydaw-nicza.

Kuchowicz, Z. (1992). Człowiek polskiego baroku. Łódź: Wydawnictwo Łódz-kie.

Lebrun, F. (1997). Jak dawnej leczono. Lekarze, święci i czarodzieje w XVII i XVIII wieku, przeł. Z. Podgórska-Klawe. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen. Dom Wydawniczy Bellona.

Moszyński, K. (1967). Kultura ludowa Słowian. T. 2: Kultura duchowa. Cz. 1. Warszawa: Książka i Wiedza.

Nowiński, M. (1980). Dzieje upraw i roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.

Odrzywolska, A. (2020). Praktyki magiczne w XVI w. i ich kontekst kulturowy. Klio. Czasopismo poświęcone dziejom Polski i powszechnym, t. 53, nr 2, 107–132.

Orkusz, A. i Bogacz-Radomska, L. (2017). Znaczenie przypraw w żywieniu człowieka. Nauki Inżynierskie i Technologie, nr 4(27), 55–65.

Partyka, J. (1998). Skład abo skarbiec Jakuba Kazimierza Haura: sylwa czy encyklopedia? Napis, seria IV, 38–44.

Pilaszek, M. (2008). Procesy o czary w Polsce w wiekach XV–XVIII. Kraków: Universitas.

Skalski, J. (2015). Medycyna w Polsce przedrozbiorowej. W: W. Noszczyk (red.), Dzieje medycyny w Polsce. T. 1: Od czasów najdawniejszych do roku 1914. Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 1–121.

Sokół, S. (1967). Historia chirurgii w Polsce. Cz. 1: Chirurgia okresu cechowego. Wrocław–Warszawa–Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Srogosz, T. (2016). Choroby i śmierć żołnierzy armii koronnej i litewskiej w XVII wieku. Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, nr 64, z. 2, 187–196.

Stuchlik-Surowiak, B. (2023). „Aby częściej niż jeden raz w miesiąc nie stęka-ły”. Jakub Kazimierz Haur (1632–1709) jako strażnik zdrowia i urody ko-biet. W: A. Przybyła-Dumin, K. Fokt i P. Nocuń (red.), Wieś miniona. Ciało, zdrowie, bezpieczeństwo. Chorzów: Muzeum „Górnośląski Park Etnogra-ficzny w Chorzowie”, 33–44.

Syreński, S. (1613). Zielnik herbarzem z języka łacińskiego zowią, to jest opisa-nie własne imion, kształtu, przyrodzenia, skutków i mocy ziół wszelakich. Kraków: Drukarnia Bazylego Skalskiego. Biblioteka Główna Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, sygn. 7341.

Wdowiak, L. (2017). Ślinogórz w lecznictwie ludowym na dawnych ziemiach polskich pod zaborami. W: B. Płonka-Syroka i A. Syroka (red.), Lek roślin-ny. T. VI: Rośliny w lecznictwie, w środowisku naturalnym i w krajobrazie kulturowym. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Arboretum, 123–134.

Opublikowane
2026-03-26
Jak cytować
[1]
Stuchlik-Surowiak, B. 2026. W aptece i w kuchni: Warzywa i przyprawy o właściwościach leczniczych na kartach Składu albo skarbca… Jakuba Kazimierza Haura (1632–1709) . Perspektywy Kultury. 52, 1 (mar. 2026), 173-186. DOI:https://doi.org/10.35765/pk.2025.5201.13.
Dział
Wokół medycyny, medyków i medykamentów w kulturze