Wywiad z rodzicami jako istotny element diagnozy logopedycznej dzieci w wieku przedszkolnym

Izabela Sochacka

Abstrakt


Diagnoza logopedyczna jest procesem złożonym. Powinna być rzetelna i pogłębiana w czasie trwania całej terapii logopedycznej. Jej istotą jest rozpoznanie danego zjawiska logopedycznego. W celu dokonania diagnozy logopeda musi podjąć różne działania. Poprzedzać ją powinien wywiad przeprowadzony z rodzicami (opiekunami) dziecka. Powinien on odbywać się w przyjemnej atmosferze i bez pośpiechu. Rodzic lub opiekun dziecka powinien odczuć ze strony logopedy duże zainteresowanie swoim problemem. Wywiad umożliwia logopedzie zdobycie cennych informacji o badanym dziecku i pomaga w stawianiu odpowiedniej diagnozy logopedycznej. W artykule poddano szczegółowej charakterystyce jedno z narzędzi logopedycznych, jakim jest kwestionariusz wywiadu. Powinien on zawierać między innymi pytania dotyczące sytuacji rodzinnej dziecka, jego rozwoju fizycznego i psychicznego, w tym również pytania dotyczące przebiegu ciąży, chorób w tym okresie, przyjmowania leków podczas ciąży, przebiegu porodu. W artykule zwrócono uwagę na korzyści wynikające z przeprowadzenia wywiadu. Dobrze przeprowadzony wywiad pozwala logopedzie nie tylko na poznanie właściwości rozwoju psychofizycznego dziecka, ale umożliwia również uchwycenie czynników warunkujących ten rozwój. Dokładna analiza informacji uzyskanych od rodziców czy opiekunów dziecka, może się również przyczynić do określenia przyczyn zaburzeń mowy. W artykule zaprezentowano wybrane wyniki badań dotyczące rozwoju mowy oraz rozwoju ruchowego u dzieci w wieku przedszkolnym. Informacje na temat tych aspektów rozwojowych uzyskano od rodziców dzieci objętych badaniem logopedycznym.

Słowa kluczowe


dziecko; diagnoza logopedyczna; wywiad

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Dilling-Ostrowska E., Rozwój i zaburzenia mowy u dzieci w zależności od stopnia dojrzałości układu nerwowego, [w:] Zaburzenia mowy u dzieci, red. J. Szumska, PZWL, Warszawa 1982, s. 19.

Dutkiewicz W., Podstawy metodologii badań do pracy magisterskiej i licencjackiej z pedagogiki, Wydawnictwo Stachurski, Kielce 2001.

Jastrzębowska G., Pelc-Pękala O., Metodyka ogólna diagnozy i terapii logopedycznej, [w:] Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, red. T. Gałkowski i G. Jastrzębowska, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 1999, s. 633–638.

Minczakiewicz E.M., Logopedia. Mowa, rozwój, zaburzenia, terapia, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków 1997.

Minczakiewicz E.M., Początki i rozwój polskiej logopedii, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 1998.

Pilch T., Bauman T., Zasady badań pedagogicznych. Strategie ilościowe i jakościowe, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2001.

Skorek E.M., Z logopedią na ty. Podręczny słownik logopedyczny, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2000.

Surma B., Diagnozowanie rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym, [w:] Podstawy pedagogiki przedszkolnej, red. J. Karbowniczek, M. Kwaśniewska, B. Surma, Wydawnictwo WAM, Kraków 2013, s. 329.




DOI: https://doi.org/10.14632/eetp_33.10

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


##submission.license.cc.by-nd4.footer##

ISSN 1896-2327
e-ISSN 2353-7787