Czuła dydaktyka, czyli autoetnograficzne spojrzenie na edukację seksualną przyszłych nauczycieli

Słowa kluczowe: Autoetnografia, Seksualność dziecka, Refleksyjność nauczyciela, Edukacja seksualna, Przygotowanie pedagogiczne, Tabu kulturowe, Świadomość emocjonalna nauczycieli

Abstrakt

Artykuł stanowi autoetnograficzną refleksję nad kształceniem przyszłych nauczycieli w zakresie seksualności dziecka. Punktem wyjścia jest doświadczenie autorki jako akademiczki prowadzącej moduł o seksualność w edukacji na Uniwersytecie Łódzkim. Celem artykułu jest zbadanie, jak emocje, przekonania i tabu kulturowe wpływają na gotowość przyszłych nauczycieli do podejmowania rozmów o seksualności dziecka oraz jakie praktyki refleksyjnej dydaktyki wspierają ich w przezwyciężaniu lęku i niepewności. Autorka stawia pytania: (1) Jakie wzorce reakcji studentów ujawniają się w mikrozdarzeniach dydaktycznych? (2) Jak pozycja i emocje wykładowczyni modulują przebieg tych zdarzeń? (3) Które strategie dydaktyczne zwiększają poczucie sprawczości w prowadzeniu rozmów o ciele, relacjach i bezpieczeństwie? Autoetnografia pozwala uchwycić napięcia emocjonalne, społeczne i językowe, które wpływają na sposób kształcenia pedagogów. W tekście podkreślono, że kompetencje nauczyciela nie kończą się na wiedzy, lecz zaczynają od samoświadomości. Dziedziczone wzorce milczenia, wstydu i unikania tematów związanych z seksualnością muszą zostać rozpoznane, zanim staną się częścią ukrytego programu edukacyjnego. Refleksyjna dydaktyka to nie tylko metoda pracy, ale postawa oparta na obecności i gotowości do konfrontacji z tym, co niewygodne, ale konieczne.

Bibliografia

Anderson, L. (2006). Analytic autoethnography. Journal of Contemporary Ethnography, 35(4), 373–395. https://doi.org/10.1177/0891241605280449

Beisert, M. (1991). Seks twojego dziecka. K. Domke.

Beisert, M. (2023). Rozwój seksualny w okresie dzieciństwa. Praktyczna analiza teoretyczna. Wydawnictwo Naukowe PWN.

Brilleslijper-Kater, S.N. i Baartman, H.E.M. (2000). What do young children know about sex? Research on the sexual knowledge of children between the ages of 2 and 6 years. Child Abuse Review, 9(3), 166–182.

https://doi.org/10.1002/1099-0852(200005/06)9:3%3C166::AID-CAR588%3E3.0.CO;2-3

Britzman, D. (2000.) If the story cannot end: Deferred action, ambivalence, and difficult knowledge. W: R.I. Simon, S. Rosenberg i C. Eppert (red.), Between hope and despair: Pedagogy and the remembrance of historical trauma (s. 27–57). Rowman & Littlefield Publishers.

Cacciatore, R., Öhrmark, L., Kontio, J., Apterd, D., Ingman-Friberg, S., Jokelac, M., Sajaniemi, N., Korkman, J. i Kaltiala, R. (2024). What do 3–6-year-old children in Finland know about sexuality? A child interview study in early education. Sex Education. Sexuality, Society and Learning, 24(3), 291–310. https://doi.org/10.1080/14681811.2023.2188182

Chang, H. (2008). Autoethnography as method. Left Coast Press.

Ellis, C., Adams, T.E. i Bochner, A.P. (2011). Autoethnography: An overview. Forum Qualitative Sozialforschung/Forum: Qualitative Social Research, 12(1). https://doi.org/10.17169/fqs-12.1.1589

Finkelhor, D. (2009). The prevention of childhood sexual abuse. The Future of Children, 19(2), 169–194. https://doi.org/10.1353/foc.0.0035

Freud, Z. (2009). Życie seksualne (R. Reszke, tłum.). Wydawnictwo KR.

Foucault, M. (2000). Historia seksualności (B. Banasiak, T. Komendant i K. Matuszewski, tłum.). Czytelnik.

Goldman, J.D.G. i Grimbeek, P. (2016). What do preservice teachers want to learn about puberty and sexuality education? An Australian perspective. Pastoral Care in Education, 34(4), 189–201. https://doi.org/10.1080/02643944.2016.1204349

Greydanus, D.E., & Omar, H.A. (2014). Adolescence and Human Sexuality. W: J. Merrick, A. Tenenbaum, & H. A. Omar (red.), Adolescence and Sexuality: International Perspectives (s. 9–61). Nova Science Publishers.

Greydanus, D.E., Omar, H.A. i Vu, C.T. (2020, 4 września). Seksualność nastolatków. Psychologia w Praktyce. https://psychologiawpraktyce.pl/artykul/seksualnosc-nastolatkow

Jackson, S. i Scott, S. (2010). Theorizing sexuality. Open University Press.

Kacperczyk, A. (2014). Autoetnografia – technika, metoda, nowy paradygmat? O metodologicznym statusie autoetnografii. Przegląd Socjologii Jakościowej, 10(3), 32–75.

Kafar, M. (2020). Tropy autoetnograficznej tożsamości? W: A. Kacperczyk i M. Kafar (red.), Autoetnograficzne „zbliżenia” i „oddalenia”. O autoetnografii w Polsce (s. 27–43). Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Kincaid, J.R. (1992). Child-Loving: The erotic child and Victorian culture. Routledge.

Kinsey A. C. (1998). Sexual behavior in the human male. Indiana University Press

Levine, J. (2002). Harmful to minors: The perils of protecting children from sex. University of Minnesota Press.

Ratkowska-Pasikowska, J. (2020). Ekspresja seksualna małego dziecka. Norma kliniczna a przekonania rodziców i nauczycieli. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Ratkowska-Pasikowska, J. i Pasikowski, S. (2013). Przekonania dorosłych na temat seksualności dzieci w wieku przedszkolnym. Dyskusja i badania w kontekście zagadnienia czynników zagrożenia marginalizacją. Problemy Wczesnej Edukacji, 2(21), 73–89.

Roffman, D. (2012). Talk to me first: Everything you need to know to become your kids’ ‘go-to’ person about sex. Da Capo Press.

Schön, D.A. (1984). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.

Weeks, J. (2010). Sexuality (wyd. 3). Routledge.

Zielona-Jenek, M. i Chodecka, A. (2010). Jestem dziewczynką, jestem chłopcem. Rozwój seksualny dziecka. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Opublikowane
2026-03-30
Jak cytować
Ratkowska-Pasikowska, J. (2026). Czuła dydaktyka, czyli autoetnograficzne spojrzenie na edukację seksualną przyszłych nauczycieli. Edukacja Elementarna w Teorii i Praktyce, 21(1(80), 166-176. https://doi.org/10.35765/eetp.2026.2180.11