Zastosowanie logorytmiki w profilaktyce logopedycznej
Abstrakt
Logorytmika jest metodą łączącą słowo, rytm oraz muzykę. Celem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na możliwość wykorzystywania logorytmiki w działaniach profilaktycznych w logopedii. Artykuł opiera się na badaniach własnych, których celem było określenie stopnia znajomości oraz zakresu stosowania tej metody w profilaktyce logopedycznej przez logopedów pracujących w Polsce, a także identyfikacja zalet i ograniczeń logorytmiki wynikających z charakteru pracy specjalistów. Problem badawczy sformułowano w postaci pytania dotyczącego miejsca logorytmiki w profilaktyce logopedycznej realizowanej przez logopedów. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z zastosowaniem kwestionariusza ankiety. W badaniu uczestniczyło 37 logopedów pracujących na terenie Małopolski. Uzyskane wyniki wskazują, że zdecydowana większość respondentów zna oraz stosuje logorytmikę w swojej pracy, doceniając jej atrakcyjność, polisensoryczny charakter oraz pozytywny wpływ na rozwój dziecka. Respondenci zwracali również uwagę na trudności związane z wykorzystaniem tej metody, które dotyczą przede wszystkim nieodpowiednich warunków lokalowych, braku instrumentów muzycznych i materiałów dydaktycznych, a także ograniczonego dostępu do publikacji oraz szkoleń specjalistycznych w zakresie logorytmiki. Wyniki badań potwierdzają wartość logorytmiki w profilaktyce logopedycznej, co wskazuje na potrzebę jej szerszej popularyzacji i częstszego uwzględniania w podejmowanych działaniach profilaktycznych.
Bibliografia
American Speech-Language-Hearing Association. (1988). Prevention of communication disorders: Position statement. https://www.asha.org/policy/PS1988-00228
Apanowicz, J. (2002). Metodologia ogólna. Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu.
Behaghel, E. i Zumbansen, A. (2022). Singing for the rehabilitation of acquired neurogenic communication disorders: Continuing the evidence dialogue with a survey of current practices in speech-language pathology. Healthcare, 10(6), Article 1010. https://doi.org/10.3390/healthcare10061010
Dutkiewicz, W. (2000). Podstawy metodologii badań do pracy magisterskiej i licencjackiej z pedagogiki. Wydawnictwo „Stachurski”.
Daigmorte, C., Tallet, J. i Astésano, C. (2022). On the foundations of rhythm-based methods in speech therapy. Speech Prosody, 2022, 47–51. https://doi.org/10.21437/speechprosody.2022-10
Gacka, E. i Kaźmierczak, M. (2017). Przesiewowe badania mowy jako przykład działań z zakresu profilaktyki logopedycznej. Logopaedica Lodziensia, 1, 31–42. https://doi.org/10.18778/2544-7238.01.04
Grau-Sánchez, J., Jamey, K., Paraskevopoulos, E., Dalla Bella, S., Gold, C., Schlaug, G., Belleville, S., Rodríguez-Fornells, A., Hackney, M.E. i Särkämö, T. (2022). Putting music to trial: Consensus on key methodological challenges investigating music-based rehabilitation. Annals of the New York Academy of Sciences, 1518(1), 12–24. https://doi.org/10.1111/nyas.14892
Kilińska-Ewertowska, E. (1978). Logorytmika. Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej.
Koo, T.K. i Li, M.Y. (2016). A guideline of selecting intraclass correlation coefficients. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012
Kucherak, I.V. [Кучерак, І.В.](2024). Logoritmìčnì vpravi u sistemì rozvitku prosodiki movlennâ doškìlʹnikìv ìz psevdobulʹbarnoû dizartrìêû na onlajn-zanâttâh [Логоритмічні вправи у системі розвитку просодики мовлення дошкільників із псевдобульбарною дизартрією на онлайн-заняттях]. Pedagogìčnì nauki: teorìâ ta praktika [Педагогічні науки: теорія та практика], 2, 39–43. https://doi.org/10.26661/2786-5622-2024-2-05
Pring, T., Flood, E., Dodd, B. i Joffe V. (2012). The working practices and clinical experiences of paediatric speech and language therapists: A national UK survey. International Journal of Language & Communication Disorders, 47(6), 696–708. https://doi.org/10.1111/j.1460-6984.2012.00177.x
Ranganathan, P. i Caduff, C. (2023). Designing and validating a research questionnaire – Part 1. Perspectives in Clinical Research, 14(3), 152–155. https://doi.org/10.4103/picr.picr_140_23
Shakirova, S. i Saparbaeva, U. (2025). The role of logopedic rhythmics in correcting disasteria in preschool children. International Bulletin of Applied Science and Technology, 5(1), 274–278. https://doi.org/10.5281/zenodo.14744726
Stakhova, L., Zelinska-Liubchenko, K. i Kravchenko, A. (2024). Logoritmìčnì vpravi v procesì korekcìï porušenʹ movlennâ dìtej doškìlʹnogo vìku [Логоритмічні вправи в процесі корекції порушень мовлення дітей дошкільного віку/Logorhythmic exercises in the correcting speech disorders process of preschool children]. Aktualʹnì pitannâ korekcìjnoï osvìti (pedagogìčnì nauki) [Актуальні питання корекційної освіти (педагогічні науки/Actual Problems of the Correctional Education (Pedagogical Sciences)], 23, 278–287. https://doi.org/10.32626/2413-2578.2024-23.278-287
Walencik-Topiłko, A. (2005). Współczesne oblicze logorytmiki. W: B. Ostrowska (red.), Rytmika w kształceniu muzyków, aktorów, tancerzy i w rehabilitacji (s. 103–108). Akademia Muzyczna w Łodzi.
Wasińska-Zdżalik, E. (2017). Wspomaganie rozwoju mowy małych dzieci z wadą słuchu – zającia logarytmiczne. Głos – Język – Komunikacja, 4, 117–134
Węsierska, K. (2012). Profilaktyka logopedyczna w ujęciu systemowym. W: K. Węsierska (red.), Profilaktyka logopedyczna w praktyce edukacyjnej (t. 1, s. 25–47). Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Copyright (c) 2026 Edukacja Elementarna w Teorii i Praktyce
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
1. Autor zgłaszając swój artykuł oświadcza, że jest Autorem artykułu (zwanego dalej Utworem) i:
- przysługują mu wyłączne i nieograniczone prawa autorskie do Utworu,
- jest uprawniony/a do rozporządzania prawami autorskimi do Utworu.
Oświadcza, że nie narusza praw autorskich osób trzecich i praw prawnych.
Oświadcza, że nie występuje żaden konflikt interesów.
2. Udziela Uniwersytetowi Ignatianum w Krakowie nieodpłatnej, niewyłącznej, nieograniczonej terytorialnie licencji do korzystania z Utworu na następujących polach eksploatacji:
- utrwalania utworu w formie papierowej, a także na nośniku cyfrowym lub magnetycznym;
- zwielokrotnienia utworu dowolną techniką, bez ograniczenia ilości wydań i liczby egzemplarzy;
- rozpowszechniania utworu i jego zwielokrotnionych egzemplarzy na jakimkolwiek nośniku, w tym wprowadzenia do obrotu, sprzedaży, użyczenia, najmu;
- wprowadzenia utworu do pamięci komputera;
- rozpowszechniania utworu w sieciach informatycznych, w tym w sieci Internet;
- publicznego wykonania, wystawienia, wyświetlenia, odtworzenia oraz nadawania i reemitowania, a także publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym;
- w zakresie praw zależnych do Utworu, obejmujących w szczególności prawo do dokonania koniecznych zmian w Utworze, wynikających z opracowania redakcyjnego i metodycznego, a także do dokonania tłumaczenia Utworu na języki obce.
Udzielenie licencji następuje z chwilą przekazania Utworu na rzecz Uniwersytetowi Ignatianum w Krakowie. Uniwersytet Ignatianum w Krakowie jest uprawniony do udzielania dalszych sublicencji do Utworu, w zakresie udzielonego prawa. Licencja jest ograniczona czasowo i zostaje udzielona na okres 15 lat, licząc od daty jej udzielenia.
Wyraża się zgodę i zachęca autorów do publikacji ich tekstu w Internecie (np. w repozytorium instytucji lub na jej stronie internetowej) przed lub podczas procesu składania tekstu jako, że może to prowadzić do korzystnych wymian oraz wcześniejszego i większego cytowania opublikowanego tekstu (Patrz The Effect of Open Access). Zalecamy wykorzystanie dowolnego portalu stowarzyszeń badawczych z niżej wymienionych:
